Zabytek, wyraźnie widoczny w terenie, przypomina mieszkańcom o minionych dziejach wsi i okolicy. Jako relikt z przeszłości stanowi ważny element w krajobrazie kulturowym wsi.

Usytuowanie i opis

Grodzisko położone jest na zachodnim krańcu Jeziora Lubstowskiego, ok. 500 m na północny zachód od zabudowań w centrum wsi.

Zabytek zaliczane jest do tzw. gródków stożkowatych. Obiekt został częściowo zniszczony. Znaczną część kopca rozebrano na pocz. XX w. w celu wyrównania okolicznych pól. Założenie ma kształt stożkowatego kopca o wysokości ok. 2 m. Pierwotna wysokość nasypu wynosiła 7,5 m. Średnica kopca u podstawy wynosi obecnie 25 m.

Historia

Gród w Lubstówku użytkowany był w okresie późnego średniowiecza, XIV - XV w. Nie znamy odpowiedzi na pytanie z jakim rodem należy wiązać tę fortalicję. Wieś wzmiankowana jest w źródłach na pocz. XVI w. Wśród ówczesnych właścicieli wymieniane są m.in. rodziny Lubstowskich (Jan Lubstowski herbu leszczyc) oraz Radojewskich herbu Ogończyk.

Stan i wyniki badań

Pierwsze informacje o stanowisku pochodzą z lat 40 XX wieku. W latach 80 było ono kilkakrotnie badane powierzchniowo. W 1983 roku przeprowadzono na gródku badania wykopaliskowe. Prace badawcze skoncentrowano na szczycie kopca, gdzie wykonano dwa wkopy sondażowe. Badania potwierdziły, że centralna część zabytku oraz partie wschodnia, południowa i północna zostały wraz z reliktami zabudowy grodu bezpowrotnie zniszczone. Z wykopów pozyskano liczne fragmenty naczyń glinianych i kości zwierzęcych. Stwierdzono też, że nasyp zbudowany z piasku i żwiru wzmocniony był od zewnątrz warstwami gliny. Nie odkryto śladów fosy, co może świadczyć, że gród z trzech stron oblany był wodami jeziora. W sąsiedztwie grodziska odkryto osadę ludności kultury pucharów lejkowatych.

Obiekt dostępny z zewnątrz.

oprac. Barbara Iwanicka - Pinkosz, OT NID w Poznaniu, Pracownia terenowa w Trzebinach, 25-11-2015 r.