Pałac Karola Scheiblera, ob. Muzeum Kinematografii, Łódź
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Pałac Karola Scheiblera, ob. Muzeum Kinematografii

Łódź

photo

Pałac zachował się w swojej pierwotnej bryle i detalu architektonicznym. We wnętrzach zachowały się liczne elementy bogatego wystroju w postaci boazerii, tapet, kominków, mebli będących integralną częścią poszczególnych pomieszczeń, drewnianych stropów i sztukaterii. Jeden z kominków ozdobiony został mozaiką przedstawiającą damską bogato odzianą postać. Jej autorem jest wenecki artysta Antonio Salviati. To jedyny przykład jego twórczości w mieście i jednocześnie dowód potęgi i bogactwa Scheiblera, którego stać było na zamówienie dzieła u znanego, drogiego, zagranicznego artysty. We wnętrzach zachowany został pierwotny podział wnętrz pałacowych. W pogłębionej piwnicy zorganizowane zostały sale wystawowe i kawiarnia. W dawnej wozowni mieści się obecnie kino.

Historia

Zespół fabryczno- rezydencjonalny przy dawnym Wodnym Rynku zaczął powstawać w 1855 r. Karol Scheibler, wywodzący się z rodziny o tradycjach przemysłowych, wybudował tu, pod numerem 2 przędzalnię. Teren pod budowę otrzymał od miasta. Obok, pod numerem 1, równocześnie z przędzalnią stanął początkowo skromny, parterowy dom fabrykanta. W krótkim czasie na terenie powierzonym Scheiblerowi przez miasto, stanął potężny zakład zwany „Centralą”. W dziesięć lat po budowie parterowego domu Karol Scheibler pomyślał o rozbudowie swej siedziby, która trwała od 1865 do 1867 r. i zrealizowana została według projektu architekta powiatowego Jana Karola Mertschinga. Druga miała miejsce w latach 1884-1886, już po śmierci Karola Scheiblera, z inicjatywy jego małżonki Anny. Wdowa zamówiła projekt u znanego architekta Edwarda Lilpopa.

Opis

Podczas pierwszej przebudowy nadbudowano piętro i dobudowano od zachodu wieżę z tarasem widokowym i parterową oficynę. Ostateczny kształt pałac otrzymał w wyniku prac realizowanych według projektu Lilpopa. Nadbudowane zostało jedno piętro nad oficyną zachodnią, a całości nadano cechy szlachetnego, skromnego włoskiego renesansu. Fasadę zaakcentowano na osi wieży płytkim ryzalitem z trójarkadową loggią na pierwszym piętrze. Podobne rozwiązanie zastosowano w elewacji południowej. Ostatnia przebudowa rezydencji nadała jej obecny charakter. Pałac zajmuje działkę o kształcie wydłużonego prostokąta w południowej części dawnego Wodnego Rynku. Lekko klasycystyczne elewacje, kontrastują z bogactwem eklektycznych wnętrz. Meble do pałacu sprowadzano wówczas aż z Berlina, Drezna i Paryża. Wiele elementów wyposażenia pałacu można podziwiać do dziś. Wnętrza w ówczesnym czasie należały do najbogatszych i najbardziej wystawnych w Łodzi.

Z początkiem lat dziewięćdziesiątych XX w. w pałacu znalazło swoją siedzibę Muzeum Kinematografii, które od wielu lat sukcesywnie prowadzi prace restauratorskie i konserwatorskie. Odnowiono elewacje budynku rezydencji, oficyn i budynku gospodarczego. Wnętrza, przy zachowanym charakterze pałacowym, zaadaptowano umiejętnie dla potrzeb muzeum. Konserwacji i rekonstrukcji poddano zachowane tapety, wśród których można obecnie podziwiać imitacje kurdybanów (sala mauretańska- dawna palarnia tytoniu dla panów). Konserwacjo poddano także zachowane meble i stolarkę drzwiową i okienną. Dzisiaj dawny pałac, to nowoczesna i dobrze zorganizowana placówka z bogatą ofertą dla turystów i amatorów dobrego kina.

Muzeum jest dostępne dla zwiedzających przez cały rok.

Oprac. Patrycja Podgarbi, OT NID w Łodzi, 15-12-2014 r.

Bibliografia

  • Bandurka M., Rosin R., Łódź 1423-1823-1973. Zarys dziejów i wybór dokumentów, Łódź 1974
  • Kondek W., Łódzkie pałace, Łódź 1973
  • Kopińska A. Karta Ewidencyjna Zabytków Architektury i Budownictwa, Pałac, październik 1989
  • Stefański K., Jak zbudowano przemysłową Łódź. Architektura i urbanistyka miasta w l. 1821-1914, Łódź 2001
  • Stefański K., Atlas architektury dawnej Łodzi do 1939 r., Łódź 2008, s. 111
  • Stefański K., Łódzkie wille fabrykanckie, Łódź 2013
  • Strzałkowski J., Architekci i budowniczowie w Łodzi do r. 1944, Łódź 1997
  • Urbaniak A., Śladami starej Łodzi, t. I, Łódź 1988, t. II, Łódź 1993

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: 1855 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: pl. Zwycięstwa 1, Łódź
  • Lokalizacja: woj. łódzkie, pow. Łódź, gmina Łódź
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy