cerkiew prawosławna filialny pw. św. Olgi, Łódź
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

cerkiew prawosławna filialny pw. św. Olgi

Łódź

photo

Świątynia w swej obecnej formie zachowała oryginalny wystrój w części zewnętrznej i wewnątrz. Kościół od momentu powstania pozostaje w gestii prawosławnej wspólnoty religijnej, pod pierwotnym wezwaniem. Na uwagę zasługują polichromie wewnątrz cerkwi,  drewniany chór, ikonostas oraz obrazy: z ołtarza, przedstawiający Chrystusa na Górze Oliwnej i z ikonostasu z przedstawieniem Matki Boskiej z Dzieciątkiem, Chrystusa oraz świętych archidiakonów Stefana i Filipa.

Historia

Budowę cerkwi zakończono w 1898 r. uroczystym wyświęceniem 4 października. Tego dnia arcybiskup chełmsko- warszawski Hieronim poświęcił także antimas- jedwabny kawałek materiału z wszytą cząstką relikwii. Świątynia powstała jako trzeci kościół prawosławny i była odpowiedzią na wzrost liczby wiernych i ich zapotrzebowanie na duchową opiekę.

Opis

Cerkiew zajmuje prostokątną działkę u zbiegu ulic Piramowicza i Narutowicza. Od strony południowej przylega do niego piętrowy budynek, od północy fragment działki zajmuje dwupiętrowy budynek. Jest budynkiem orientowanym: od strony zachodniej- ul. Piramowicza znajduje się wejście, prezbiterium usytuowano od wschodu. Kościół posadowiono na planie prostokąta, na wysokim podpiwniczeniu. Wnętrze rozplanowano jako jednonawowe. Do zamkniętego trójboczną absydą prezbiterium od północy przylega niewielka prostokątna zakrystia. Od strony zachodniej znajdują się szerokie schody prowadzące z obu stron do tarasu poprzedzającego wejście główne, nad którym wzniesiona została dwukondygnacyjna wieża, u dołu kwadratowa, w górnej kondygnacji ośmioboczna, nakryta cebulastym hełmem pokrytym, drobnymi romboidalnie przyciętymi kawałkami blachy. Pozostałe zadaszenia- dwuspadowe nad nawą kościoła, pulpitowe nad zakrystią i wielospadowe nad prezbiterium pokrywa blacha.

Zewnętrzny wystrój elewacji ograniczony został do wyraźnie zaakcentowanych podziałów horyzontalnych w postaci uskokowych gzymsów biegnących pod oknami i ponad nimi. Podobne gzymsy oddzielają poszczególne kondygnacje wieży. Korpus kościoła wieńczy wyrazisty fryz arkadowy. Taki sam oddziela I kondygnację wieży, którą wieńczy biegnący tuż pod hełmem fryz kostkowy. Półokrągło zwieńczone otwory okienne korpusu i wieży od góry okalają szerokie, gładkie opaski.

We wnętrzach na uwagę zasługują polichromie o charakterze roślinnym i geometrycznym, występujące   na płaskim stropie i ścianach bocznych. Integralną częścią jest drewniany ikonostas, w którym osadzone są obrazy przedstawiające wizerunki świętych oraz drewniany chór z tralkową balustradą.

Cerkiew jest dostępna dla zwiedzających po uprzednim umówieniu wizyty w kancelarii parafialnej przy ul. Narutowicza 46/1.

Oprac. Patrycja Podgarbi, OT NID w Łodzi, 18.01.2019 r. 

Bibliografia

  • K. Badziak, K. Chylak, M. Łapa, Łódź wielowyznaniowa. Dzieje wspólnot religijnych do 1914 roku, Łódź 2014
  • Bandurka M., Rosin R., Łódź 1423-1823-1973. Zarys dziejów i wybór dokumentów, Łódź 1974
  • K. Stefański, Karta ewidencyjna zabytków architektury i budownictwa, Cerkiew prawosławna pw. św. Olgi, Łódź październik 1989
  • Stefański K., Jak zbudowano przemysłową Łódź. Architektura i urbanistyka miasta w l. 1821-1914, Łódź 2001
  • Stefański K., Atlas architektury dawnej Łodzi do 1939 r., Łódź 2008
  • Strzałkowski J., Architekci i budowniczowie w Łodzi do r. 1944, Łódź 1997
  • J. Warszawa, Karta ewidencyjna zabytków architektury i urbanistyki, Cerkiew filialna pw. św. Olgi, Łódź sierpień 1981
  • V. Wiernicka, Prawosławni w Łodzi, Łódź 2015

Informacje ogólne

  • Rodzaj: cerkiew
  • Chronologia: 1898 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Grzegorza Piramowicza 12, Łódź
  • Lokalizacja: woj. łódzkie, pow. Łódź, gmina Łódź
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy