kościół imienia Marcina Lutra (Martinskirche) gminy staroluterańskiej, obecnie cerkiew prawosławna Zmartwychwstania Pańskiego, Legnica
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

kościół imienia Marcina Lutra (Martinskirche) gminy staroluterańskiej, obecnie cerkiew prawosławna Zmartwychwstania Pańskiego

Legnica

photo

Utrzymany w formach neoromańskich kościół imienia Marcina Lutra, obecnie cerkiew prawosławna Zmartwychwstania Pańskiego, jest jedyną w obszarze Tarninowa budowlą sakralną, wzniesioną w okresie poprzedzającym intensywny rozwój dzielnicy pod koniec XIX w. i na pocz. XX w.

Historia

Budynek kościoła imienia Marcina Lutra wzniesiony został w 1847 r. na tyłach zabudowy ul. Jaworzyńskiej w Legnicy (do 1945 r. – Liegnitz) z inicjatywy Ludwika Otto Ehlersa – pastora gminy staroluterańskiej. Budowla konsekrowana została 3.10.1847 roku. Z okazji 65-lecia istnienia kościół został gruntownie odnowiony w 1912 roku. Wówczas – według projektu architekta Artura Wernera wzniesiono wieżę (poświęcona 22.09.1912 r.). W Archiwum Państwowym w Legnicy zachował się także projekt domu pastora przy kościele – budynku dwukondygnacyjnego, usytuowanego kalenicowo przy ul. Jaworzyńskiej (obecnie w tym miejscu niezabudowany plac).

W 1975 r. kościół został przejęty przez parafię prawosławną w Legnicy. W latach 1976-77 przeprowadzone zostały prace adaptacyjne. W 1977 r. powódź spowodowała konieczność przeprowadzenia kolejnych prac remontowych. Cerkiew konsekrowano w 1983 roku.

Opis

Kościół jest budowlą murowaną, wzniesiony został na rzucie wydłużonego prostokąta na osi północ-południe z trójbocznie zamkniętym prezbiterium od strony północnej. Korpus kościoła nakryty jest dachem dwuspadowym z sygnaturką zwieńczoną cebulastym hełmem. Od południa w bryłę kościoła wtopiona została czworoboczna, III-kondygnacyjna wieża nakryta hełmem o kształcie czworobocznego, łamanego ostrosłupa. Po obu stronach wieży znajdują się bliźniacze aneksy nakryte dachami pulpitowymi. Elewacje boczne kościoła 6-osiowe, zakomponowane zostały rytmicznie, podzielone pasami lizenowymi, pomiędzy którymi  umieszczono półokrągło zamknięte okna ujęte profilowanymi opaskami. Elewacje kościoła oraz wieży zwieńczone zostały konsolowym gzymsem koronującym. Wejście główne do kościoła znajduje się w elewacji południowej wieży, ujęte zostało obramieniem zamkniętym trójkątnym frontonem, z krzyżem w zwieńczeniu. We wnętrzu świątyni znajduje się ikonostas z 1891 r. przeniesiony z cerkwi Narodzenia Najświętszej Marii Panny we Włodawie.

Zabytek dostępny.

Oprac. Bogna Oszczanowska, OT NID we Wrocławiu, 18.10.2017 r.

Bibliografia

  • Legnica – Tarninów. Przedmieście Jaworskie, Złotoryjskie i fragment Chojnowskiego. Studium historyczno-urbanistyczne, ROBiDZ, Wrocław 2007. Archiwum OT NID we Wrocławiu, s. 351-352.
  • G. Humeńczuk, Legnica na dawnych kartach pocztowych. Legnica około 1900 r., Legnica 2004, s. 18.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1847 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Zofii Kossak , Legnica
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. Legnica, gmina Legnica
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy