Historia

Kościół ufundowany został w 1529 r. Wg źródeł, został zbudowany na miejscu starszego, drewnianego kościoła. Za fundatora świątyni uważa się ówczesnego właściciela wsi, Mikołaja Łapkę. W 1614 r. kościół został przebudowany z funduszy ówczesnego właściciela Łapanowa, Marcina Lutosławskiego. Ufundował on także kaplicę św. Anny, którą przybudowano do pd. nawy świątyni. W k. XIX w. kościół przebudowano i poszerzono, nadając mu obecny kształt. W 2010 r. kościół został uszkodzony przez powódź i wyremontowany.

Opis

Świątynia usytuowana jest w centrum wsi, niedaleko Rynku, nad rzeką Stradomką. Leży na Szlaku Architektury Drewnianej. Jest to świątynia późnogotycka. Orientowana, jednonawowa, z przybudowaną kaplicą św. Anny. Prezbiterium mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z boczną zakrystią - przedłużoną wzdłuż nawy. Kaplica z boku nawy, zamknięta prostokątnie. Zwieńczona kopułą z wieżyczką z latarnią. Świątynia nakryta jest dachem dwuspadowym z wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną barokowym hełmem z latarnią. Kościół drewniany, konstrukcji zrębowej, oszalowany, kryty gontem. Wyposażenie wnętrza barokowe. Główny ołtarz późnobarokowy, prawdopodobnie jest dziełem lokalnego snycerza i rzeźbiarza Piotra Korneckiego z Gdowa. Zdobią go obrazy ołtarzowe wykonane dawną technologią malarstwa tablicowego, temperowego ze złoceniami. Z XVI w. pochodzi późnogotycki posąg Zmartwychwstałego Chrystusa oraz kamienna chrzcielnica. Z XIX w. pochodzi, otoczony wielką czcią przez mieszkańców Łapanowa, obraz Matki Boskiej Gromnicznej, który obok tablicowego obrazu św. Anny, stanowi jedną z osobliwości łapanowskiego kościoła.

W XIX w. wzniesiono dzwonnicę drewnianą, konstrukcji słupowej. Zbudowana na planie kwadratu, zwieńczona jest izbicą i łamanym, namiotowym dachem krytym gontem.

Obiekt dostępny z zewnątrz przez cały rok, wewnątrz podczas Mszy Św.

Oprac. Olga Dyba OT NID w Krakowie, 28.04.2015 r.