Kamienica Pod Kanarkiem, Kraków
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kamienica Pod Kanarkiem

Kraków

photo

Obiekt ma charakter XIX-wiecznej kamienicy czynszowej z nielicznymi elementami wcześniejszymi.

Historia

Murowany obiekt powstał w 1 ćwierci XIV w. Zachowany układ budynku to wynik rozbudowy przeprowadzonej na przełomie XIV i XV w. W 2 połowie XIV w. wzniesiono oficynę tylną, rozbudowaną w XV stuleciu w strukturę o nietypowym, dwutraktowym układzie, a piętra obu budynków połączono gankiem na kamiennych wspornikach (zachował się jeden). Dodano także niższą oficynę boczną. Kamienica stanowiła własność m.in. patrycjuszowskiej rodziny Czeczotków. W 1599 kamienicę od Stanisława Czeczotki kupił Ludwik Biffi. Na przełomie XVI i XVII w., kiedy właścicielem był Hieronim Konrad, dom wraz z oficynami przebudowano w stylu późnorenesansowym. Nadbudowano też drugie piętro. Kolejna modernizacja miała miejsce po zniszczeniu wnętrz w dobie szwedzkiej okupacji miasta. Przy okazji wzniesiono trzecie piętro budynku frontowego i dwupiętrowe sklepione ganki o otwartych arkadowych galeriach po wschodniej stronie podwórka. W XVII stuleciu mieszkała tu rodzina Węgrzynowiczów. Przed 1787 zbudowano efektowną, trzybiegową klatkę schodową. W latach 1796-1809 w budynku znajdowała się austriacka apteka wojskowa, a po niej - do 1813, polska apteka skarbowa. Źle zarządzana kamienica popadła w ruinę; w 1819 nabył ją Maciej Sokalski i gruntownie odrestaurował. W latach 1846-1873 znajdował się w rękach K. Zubowskiego. Po pożarze miasta w 1850 budynek wymagał ponownego remontu. W 1877 nastąpiła kolejna przebudowa przeprowadzona przez kupca kolonialnego Juliusza Grossego, połączona z odsłonięciem i restauracją zabytkowych stropów. Wykonano także nową fasadę budynku. Oficyny wyremontowano w 1889. Na przełomie XIX i XX w. w oficynie działała ceniona firma blacharska W. Kosydarskiego. Budynek był remontowany w 1964 i po 1970.

Opis

Wąska czterokondygnacyjne, trzyosiowa kamienica z brama (i portalem) przesuniętym względem osi budynku. Z czasów XVII-wiecznej przebudowy pochodzi kolumna międzyokienna zachowana w tzw. "izbie na zadzi". Ciekawostką są autentyczne modrzewiowe stropy. Wart zobaczenia jest barokowy dziedziniec. Nazwa domu pochodzi od malowanego na desce wizerunku kanarka, znajdującego się na portalu wejściowym, a usuniętego podczas remontu w 1877.

Obiekt dostępny w różnym stopniu; z zewnątrz bez ograniczeń, wewnątrz, w godzinach pracy placówek handlowych i instytucji.

Oprac. Roman Marcinek, OT NID w Krakowie, 20-04-2016 r.

Bibliografia

  • Dyba O., Kraków. Zabytki architektury i budownictwa, Warszawa 2007
  • Encyklopedia Krakowa, Warszawa - Kraków 2000.
  • Fabiański M., Purchla J., Historia architektury Krakowa w zarysie, Kraków 2001
  • Komorowski W., Sudacka A., Rynek Główny w Krakowie, Ossolineum 2008
  • Rożek M., Przewodnik po zabytkach i kulturze Krakowa, Kraków 1993
  • Marcinek R., Kraków, Kraków 2001

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kamienica
  • Chronologia: 1. poł. XIV w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Rynek Główny 24, Kraków
  • Lokalizacja: woj. małopolskie, pow. Kraków, gmina Kraków
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy