Grodzisko, Kłopotów
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Grodzisko w Kłopotowie jest ciekawym przykładem późnośredniowiecznego budownictwa obronnego.

Usytuowanie i opis

Grodzisko znajduje się w obrębie mezoregionu Wysoczyzny Lubińskiej. Stanowisko jest zlokalizowane w zachodniej części wsi, po prawej stronie drogi z Kłopotowa do Osieka, wśród podmokłych łąk, około 300 metrów na wschód od rzeki Zimnicy, która jest dopływem Odry.

Grodzisko zachowało się w postaci dwóch nasypów założonych na planie owali i otoczonych wspólną fosą. Nasyp południowy o wymiarach 16 x 17 m, zachowany jest do wysokości około 1 m nad lustro wody. Nasyp północny o średnicy około 10 m jest oddzielony od nasypu południowego fosą, której szerokość wynosi od 5 do 10 m. Stanowisko zostało częściowo zniszczone w okresie międzywojennym w związku z działalnością rolną. W 1993 r. stwierdzono, że wschodnia część fosy została pogłębiona. W roku 2002 na terenie stanowiska prowadzono prace polegające na karczunku zakrzewienia i nasadzeniach drzew iglastych.

Historia

Pierwsze wzmianki o wsi Clopotovo pochodzą z 1267 r. z dokumentu papieża Klemensa IV, potwierdzającego prawo klasztoru trzebnickiego do dziesięciny z tej wsi. W 1291 r. wieś została lokowana na prawie niemieckim. Wówczas dobra ziemskie należały do Alberta Lisko - dworzanina księcia głogowskiego. W dokumencie z 1360 r. mowa o innym właścicielu - Mikołaju z Kłopotowa. W latach 1362-1363 jako właściciel wymieniany był Burgold Clopotow, a w roku 1366 - Burgold de Benetindorf (może ta sama osoba). Można przypuszczać, że grodzisko zlokalizowane w Kłopotowie jest pozostałością siedziby któregoś z wymienionych wyżej właścicieli. Na podstawie znalezionej w trakcie badań powierzchniowych ceramiki i źródeł pisanych można wstępnie stanowisko datować na XIV wiek lub nico wcześniej.

Stan i wyniki badań

Grodzisko było znane już w okresie międzywojennym. W tym czasie Martin Treblin przeprowadził powierzchniowe oględziny obiektu. Kolejne tego typu badania miały miejsce w 1964 r. Wykonali je Jerzy Lodowski i Grzegorz Domański. W 1984 r. Stanisław Firszt przeprowadził badania powierzchniowe w ramach akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski, a w 1993 r. Sylwia Wuszkan dokonała prospekcji terenowej w ramach inspekcji konserwatorskiej. W trakcie badań powierzchniowych odkrywano głównie ułamki ceramiki naczyniowej. Stanowisko nie było badane wykopaliskowo.

Zabytek jest dostępny, do oglądania w bezlistnych porach roku. W pobliżu Kłopotowa przebiega rowerowy szlak turystyczny łączący Lubin ze Ścinawą. Przez Kłopotów przechodzi Szlak św. Jakuba wiodący do katedry w Santiago de Compostela.

oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 25-07-2017 r.

Bibliografia

  • Archeologiczne Zdjęcie Polski, obszar 74-21, karta: 5/7.
  • Nowakowski D., Siedziby książęce i rycerskie księstwa głogowskiego w średniowieczu, Wrocław 2008, s. 486.
  • Oszczanowska B, Sebzda B, Gmina Lubin województwo dolnośląskie. Studium środowiska kulturowego, Wrocław 2002 - archiwum OT NID we Wrocławiu.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: grodzisko
  • Chronologia: XIV w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Kłopotów
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. lubiński, gmina Lubin
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy