Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Pawilon parkowy, tzw. Grota Naruszewicza - Zabytek.pl

Pawilon parkowy, tzw. Grota Naruszewicza


pawilon parkowy 1790 r. Janów Podlaski

Adres
Janów Podlaski

Lokalizacja
woj. lubelskie, pow. bialski, gm. Janów Podlaski - miasto

Wyjątkowy przykład niewielkiego pawilonu parkowego z końca XVIII wieku na terenie Janowa Podlaskiego. Zrealizowany w formie rotundy wzniesionej dla biskupa Adama Naruszewicza - wybitnego pisarza, poety i historyka, jako miejsce zadumy i pracy. Według legendy w grocie powstały tezy do konstytucji 3. Maja 1791 roku.

Historia 

Wśród licznych inicjatyw gospodarczych i mecenatu biskupa Adama Naruszewicza podjętych w latach 1790-1796 na terenie Janowa Podlaskiego znalazła się budowa pawilonu - tzw. Groty Naruszewicza. Wzniesiony prawdopodobnie w 1796 roku i zlokalizowany w parku obiekt miał pełnić funkcję oazy, miejsca zadumy i pracy dla wybitnego pisarza, poety i historyka. Otrzymał wówczas formę kamiennej rotundy przykrytej kopulastym dachem porośniętym trawą. We wnętrzu znajdował się okrągły stół dębowy, ława z oparciem i krzyż wiszący na ścianie. Wokół drzwi widniały napisy związane z datą budowy i inicjały biskupa oraz symbole – krzyż i pastorał. Obiekt remontowano w latach: 1926 roku, (prawdopodobnie w 1982 roku) i 2016 roku. W ramach ostatniej konserwacji zabezpieczone zostały ściany i dach. Obecnie obiekt nie jest użytkowany, powszechnie dostępny, niezabezpieczony.

Opis 

Obiekt usytuowany w południowo-wschodniej części zespołu zamkowego. Założony na rzucie koła. Bryła w formie niskiego walca nakrytego spłaszczoną kopułą z gurtami zewnętrznymi oraz metalowym krzyżem osadzonym na szczycie. Ściany z cegły, obłożone z zewnątrz kamieniem polnym. Od północy na osi. otwór drzwiowy w obramieniu zamkniętym z łukiem odcinkowym. Z pozostałych trzech stron niewielkie okrągłe, lekko rozglifione otwory okienne z kratami. Drzwi drewniane, płycinowe z dekoracyjnymi płaskimi okuciami. Nad drzwiami data budowy 1796 rok i data remontu 1926 rok, inicjały AN oraz krzyż i pastorał, po bokach data 2016 i 82. W jednoprzestrzennym wewnętrzu posadzka z cegły, ściany do wysokości 1/3 pokryte drobnym kamieniem polnym, sklepienie otynkowane. Otoczenie pawilonu jest ogrodzone współczesnym metalowym płotem na podmurówce.

Zabytek dostępny (niezabezpieczony).

Oprac. Anna Sikora -Terlecka, OT NID w Lublinie, 30.09.2025 r.

Rodzaj: pawilon parkowy

Materiał budowy:  ceglane

Styl obiektu: bezstylowy

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_06_BL.99996, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_06_BL.36067