Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

grodzisko, st. 7 - Zabytek.pl

Adres
Świdnica

Lokalizacja
woj. dolnośląskie, pow. świdnicki, gm. Świdnica (gm. miejska)

Grodzisko w Świdnicy-Zarzeczu przy ul. Kliczkowskiej jest pozostałością późnośredniowiecznego obiektu typu motte.

Historia obiektu

Relikty założenia obronnego znajdują się na terenie dawnej wsi wymienianej w dokumentach jako Cliczkow, Cleczchow, Kleskow, Kleschow, Klepcowe, Kleschgau, Kletschkau, włączonej do Świdnicy około 1850 roku.

Dobra kleczkowskie nabył w 1274 r. Andrzej z Wierzbnej – określany jako marszałek książęcy na dworze księcia wrocławskiego Henryka IV Probusa. Później jako właściciele części, całości lub czynszów  wymieniani byli m.in. rycerz Herrmann von Reichenbach, Jan Seidlitz zw. Schönefogil, Jan Ruffi, Mikołaj Sachenkirche, bracia Mikołaj, Henryk, Jan i Konrad von Seidlitz, rodzina Baumgartenów, mieszczanie świdniccy Franciszek i Mikołaj Tscheche, Gregor von Logau, Ticze Schindel, Hans i Matz Strachwitzen, Hans von Mettke.

Informacje o siedzibie pojawiły się w dokumencie sprzedaży wystawionym w 1396 r., na mocy którego bracia Seidlitzowie sprzedali Małgorzacie i Dorocie Baumgarten dwór w Kleczkowie wraz z 4 morgami pola. Po raz kolejny mowa o dworze, gdy rodzina Baumgarten sprzedała go wraz polem braciom Tschesche.

Archeolodzy datują wstępnie grodzisko na XIII-XIV wiek. Z dokumentów wynika, że dwór funkcjonował również w XV wieku.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Równiny Świdnickiej, na wschód od rzeki Bystrzycy, w Świdnicy-Zarzeczu, przy ul. Kliczkowskiej, na miejskim, zadrzewionym skwerze.

Opis stanowiska:

Założenie na planie prostokąta z zaokrąglonymi narożami składa się z kopca o wymiarach: u podstawy ok. 24,5 x ok. 18 m, u góry ok. 9 x ok. 15 m, wysokości ponad. 2 m oraz otaczającej go, obecnie suchej, fosy szerokości ok. 7-9 m. Grodzisko zostało naruszone w trakcie dostosowywania go do potrzeb rekreacyjnych(?). Wykonano kamienne schody i betonową kładkę z przyczółkami.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Założenie obronne było znane przed 1945 r. Wymieniono je jako Turmhügel czyli gródek stożkowaty w notatce o badaniach urzędowych z 1938 i jako stanowisko nr 3 w artykule Maxa Wolfa z 1943 roku. W 1983 r. w ramach weryfikacyjno-poszukiwawczej akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski Wiesław Rośkowicz opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego. Brak informacji o znaleziskach zabytków ruchomych.

Grodzisko nie było badane wykopaliskowo.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek jest dostępny.

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 21-09-2020 r.

Rodzaj: grodzisko

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_A_02_AR.29741, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_02_AR.3158390