Historia obiektu

Pierwsza wzmianka o właścicielach wsi Gorin pochodzi z 1306 r. i dotyczy rycerza Jeszko de Gorin, który świadczył na dokumencie wystawionym w tym roku. W XIV i XV w. panowie z Górzyna wielokrotnie świadkowali lub wystawiano dokumenty, które ich dotyczyły. W 1354 r. książę nadał swojemu wasalowi Szymonowi z Górzyna i jego spadkobiercom wieś Naroczyce. W latach 1457-1475 Melchior z Górzyna piastował urząd starosty lubińskiego i chobieńskiego (1471). Przed rokiem 1465 jako dziedzice wsi wymieniani byli Konrad Falkenhain i jego syn Jan. Od 1465 do 1472 r. właścicielem był Stefan Thader, po jego śmierci, w latach 1473-1476 w dokumentach figurowała wdowa. Od 1477 do 1521 r. właścicielem dóbr był Stefan Thader z Górzyna. Założenie obronne bez wątpienia wznieśli Gorenowie (von Gorinowie) na przełomie XIII i XIV w. lub w XIV w. Siedziba była na pewno użytkowana również w XV wieku.

Na początku XVII w. kolejni właściciele zbudowali dwór, na południowy wschód od poprzedniej siedziby, bliżej centrum wsi. W XIX w. rezydencja została powiększona i przebudowana w stylu neogotyku angielskiego.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Obniżenia Ścinawskiego, na południowy zachód od centrum wsi, wśród łąk, w pobliżu cieku. Teren zadrzewiony.

Opis stanowiska

Założenie obronne składa się z nasypu na planie koła średnicy około 32 m. Wysokość kopca ponad lustro wody wynosi ok. 1 m. Nasyp jest otoczony fosą szerokości 6-7 m zasilaną rowem od strony północnej. Fosa jest zasypana na odcinku północno-wschodnim. Od południa widoczne są relikty nasypu-grobli.

Stan i wyniki badań archeologicznych

Stanowisko archeologiczne było znane już w XIX wieku. O jego istnieniu poinformował pastor Söhnel. Przed 1930 r. grodzisko inspecjonował Max Hellmich. W latach: 1963 i 1964 obiekt badał powierzchniowo Tadeusz Kaletyn. Planowano weryfikację sondażową w roku 1966.

W 1986 r. w ramach realizacji weryfikacyjno-poszukiwawczej akcji Archeologicznego Zdjęcia Polski dla obszaru 71-22 Andrzej Dwilewicz opracował kartę ewidencyjną stanowiska archeologicznego.

Stanowisko archeologiczne nie było badane wykopaliskowo.

Grodzisko zostało zinwentaryzowane przez zespół badaczy z Politechniki Wrocławskiej na podstawie materiałów z laserowego skaningu lotniczego pozyskanych z zasobów Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Z wynikami analiz opublikowanymi w 2019 r. można zapoznać się na stronie internetowej projektu badawczego: http://www.odgrodudozamku.pl/stanowisko/gorzyn-st-4-fortyfikacje-polowe/ (dostęp 03.06.2024).

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek jest dostępny. 

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 16-07-2020 r.