grodzisko, Jabłonka Stara
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Zespół grodzisk: łużyckie i wczesnośredniowieczne na pograniczu wielkopolsko-lubuskim.

Historia

Na kulminacji pagórka morenowego wzniesiono grodzisko typu biskupińskiego, datowane na V-III w. p.n.e. W IX-XII w. funkcjonowało w tym miejscu grodzisko wczesnośredniowieczne.

Opis

Położone około 850 m na zachód od Leśnictwa Królewiec, na kulminacji wys. 63,5, 73,1 m n.p.m. zwanej Żelazna Brama, między jeziorem Proboszczowskim a Rybojadło Wielkie.

W kształcie wydłużonego owala o przebiegu południe północ, wały wysokości do 1,5 m, miejscami sucha fosa od strony północnej i północno wschodniej.

Znane co najmniej od początku XX w., wpisane do rejestru zabytków w 1980. Określane też jako stanowisko Rybojady II.

Badania sondażowe Ericha Blumego w 1912, Adama Kołodziejskiego w 1961-62, powierzchniowe w ramach AZP w 1990.

Grodzisko trudno dostępne.

Oprac. Marek Wróbel, OT NID Poznań, PT Trzebiny, 25-04-2018 r.

Bibliografia

  • Hensel W., Hilczer-Kurnatowska Z., 1980, Studia i Materiały do Osadnictwa Wielkopolski Wczesnohistorycznej, t. V, s. 458-459.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: grodzisko
  • Chronologia: epoka żelaza okres halsztacki
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Jabłonka Stara
  • Lokalizacja: woj. wielkopolskie, pow. nowotomyski, gmina Miedzichowo
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy