Historia obiektu

W dokumentach Racz występuje jako Raatz, Radestau, Jaworowicz, Jaworowitz.

Wiadomo, że w 1336 r. książę ziębicki Bolko II potwierdził cystersom z Henrykowa prawa do wsi, co oznacza, że już wcześniej była ich własnością. W XV wieku jako udziałowcy pojawiają się Wenzel Bischofsheim Latovsky, Heinrich von Seidlitz z Ciepłowodów i Jan Opitz. Jednak właścicielami pozostają cystersi henrykowscy. Wznieśli oni w Raczu grangię, czyli folwark klasztorny, który składał się z domu zakonników, później zapewne zarządcy. Jego pozostałością jest obiekt określany jako grodzisko oraz zabudowania gospodarcze, zlokalizowane w pobliżu, prawdopodobnie na południe od motte.

Opis obiektu

Usytuowanie zabytku:

Stanowisko archeologiczne jest zlokalizowane w obrębie mezoregionu Wzgórz Niemczańsko-Strzelińskich, w północno-zachodniej części przysiółka Racz (Janówka).

Opis stanowiska:

Założenie na planie czworoboku z zaokrąglonymi narożami. Wymiary u podstawy wynoszą 28 x 29 m, u góry 23 x 25 m, wysokość kopca około 1 m. Obiekt jest otoczony fosą szerokości 9-13 m.

Stan i wyniki badań archeologicznych:

Stanowisko było badane wyłącznie powierzchniowo: w 1930 r. przez Maxa Hellmicha, w 1959 r. przez Andrzeja Kudłę, w 1964 przez Stanisława Siedlaka, w 1986 r. w ramach poszukiwawczo-weryfikacyjnej akcji Archeologiczne Zdjęcie Polski przez Krzysztofa Demidziuka i Zenona Hendla.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Zabytek dostępny

Autor noty: oprac. Donata Trenkler, OT NID we Wrocławiu, 22-04-2020