kurhan, Rejowiec Fabryczny
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Kopiec ziemny zwany „Szwedzką Mogiłą“ stanowi ważny element w krajobrazie Pagórów Chełmskich.

Usytuowanie i opis

Zabytek o nazwie „Szwedzka Mogiła“ jest zlokalizowany  w południowo wschodniej części miasta,  na Przedmieściu Stajne, przy szosie Stajne-Rejowiec, na posesji prywatnej przy ul. Złotej 6,  w odległości ok. 60 m na zachód od szosy i 40 m od zabudowań działki. Przez mogiłę przebiega granica działek. Znajduje się na krawędzi  małej doliny bezimiennego cieku - lewego dopływu Rejki. 

Opis stanowiska: Kopiec zachował się lepiej w części południowej (do wys. ok. 1,5  m), słabiej w części północnej (do ok. 0,5 -0,60 m). Jego średnica u podstawy wynosi około 15 m. Obecnie kopiec jest nieużytkiem, częściowo zniszczony przez korzenie drzew i krzewów, które intensywnie porastają całą jego powierzchnię, również w dolnej partii przez podorywanie, zwłaszcza od strony północnej. Stanowisko jest nadal sukcesywnie niszczone od strony północnej na skutek prac polowych. W wyniku podorywania uległo zniszczeniu od 1,50 do 2 m nasypu, mierząc od podstawy w kierunku centrum.

Historia

Kopiec ziemny do literatury archeologicznej wprowadził w 1961 r. Stanisław Skibiński. W tym samym roku obiekt został uznany za zabytek i określony jako mogiła kurhanowa, a jej chronologię wyznaczono wstępnie na średniowiecze. W 1973 r. Jerzy Gąsowski i Andrzej Kempisty określili chronologię kopca na wczesne średniowiecze. 

Stan i wyniki badań archeologicznych

Badania powierzchniowe w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski wykonał w 1990 roku Andrzej Bronicki. Zabytek został określony jako kurhan bez bliższej chronologii.
Teren położony w bezpośrednim sąsiedztwie stanowiska  był badany w 2009 r. przez Andrzeja Bronickiego w ramach nadzorów archeologicznych nad wykopami kanalizacyjnymi założonymi  w odległości ok. 10 m na zachód od zabytku. Sam kopiec  nie był badany, a  w trakcie nadzoru nie pozyskano istotnych danych, które zweryfikowałyby wiedzę na jego temat.

Zabytek dostępny dla zwiedzających.

oprac. Ewa Prusicka, OT NID Lublin, 22-01-2019 r.

Bibliografia

  • Skibiński S., Zabytki archeologiczne powiatu chełmskiego, „Ziemia Chełmska”, Lublin 1961, s. 151.
  • Skibiński S., Zabytki powiatu chełmskiego (Katalog – inwentarz), cz. I, Archeologia, Chełm 1964, poz. 715 (mps w archiwum Muzeum Okręgowego w Chełmie). 
  • Gurba J., Z problematyki osadnictwa wczesnośredniowiecznego na Wyżynie Lubelskiej, „Annales UMCS”, 1965, Vol.20, sec. F, s. 56, ryc. 6
  • Gąssowski J., Kempisty A., Przewodnik archeologiczny po Polsce, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk 1973, s. 15
  • Mitrus E.., Okupny B, Wstępna inwentaryzacja kurhanów na obszarze województwa chełmskiego. Maszynopis dokumentacji PKZ. Lublin 1984, T. III  (maszynopis w archiwum WKZ Delegatura w Chełmie).
  • Banasiewicz-Szykuła E., Gołub I., Koman W., Mączka G., Wetoszka B., Sprawozdanie z działalności w zakresie ochrony zabytków archeologicznych na terenie woj. lubelskiego w 2009 roku [w:] „Wiadomości Konserwatorskie Województwa Lubelskiego”, Lublin 2010,  t. 12, s. 55.
  • Bronicki A., Rejowiec Fabryczny, gm. loco, st. 1. Dokumentacja z nadzoru archeologicznego nad wykopami kanalizacyjnymi przy kurhanie (2009), Chełm 2009 (dokumentacja w archiwum WUOZ w Lublinie Delegatura w Chełmie)

Informacje ogólne

  • Rodzaj: stanowisko sepulkralne
  • Chronologia: średniowiecze wczesne
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Rejowiec Fabryczny
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. chełmski, gmina Rejowiec Fabryczny (gm. miejska)
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy