W szczytowym okresie liczyła 1400 członków (247 rodzin). Żydzi mirosławieccy specjalizowali się w produkcji i handlu gęsimi piórami do pisania.

Opis

Cmentarz powstał w XVIII w., jego powierzchnia wynosiła około 2,2 ha. Jest to najstarszy cmentarz żydowski na Pomorzu. Od 1770 r. w mieście znajdowała się synagoga, mieszcząca się przy Mühlentor – Bramie Młyńskiej. Na przełomie XVIII i XIX w. istniała także czteroklasowa szkoła żydowska. W 1819 r. pracowało w niej trzech nauczycieli żydowskich.

W latach 1791–1815 kahałem kierował rabin Akiwa Eger (1761–1837). Był on także przełożonym miejscowej jesziwy, a w latach późniejszych został nadrabinem Poznania. Odtąd gmina żydowska w Mirosławcu miała dla Żydów szczególne znaczenie sentymentalne. Żydzi berlińscy traktowali ją jako swoją małą ojczyznę tym bardziej, że wielu z nich wyemigrowało do późniejszej stolicy Niemiec właśnie z Mirosławca (niejedna rodzina przybrała z tego powodu nazwisko Friedländer, od pierwotnej nazwy miejscowości).

W 1900 roku w mieście mieszkało 161 Żydów na ogólną liczbę 2233 mieszkańców. Do 1925 roku liczba ta zmniejszyła się do 78 osób, co stanowiło 3,4% ludności.

Koniec życia żydowskiego w Mirosławcu nastąpił w czasach III Rzeszy. Obywatele wyznania mojżeszowego byli dyskryminowani, a następnie prześladowani podczas Nocy Kryształowej. Ci, którzy nie opuścili miasta pomimo nakazu wyprzedaży majątku i wyjęcia spod prawa, zostali wywiezieni w styczniu 1939 roku do obozu w Sachsenhausen. Nazwiska wielu z nich można potem znaleźć na listach ofiar obozów zagłady Auschwitz i Theresienstadtz.

Właściciel praw autorskich do opisu: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN.