Odznaczający się skromnym, eklektycznym wystrojem obiekt jest wartościowym elementem historycznej zabudowy Rzeszowa.

Historia

Budynek został wybudowany przed 1900 rokiem jako kamienica czynszowa, w stylu eklektycznym. Pierwszym właścicielem budynku był Salomon Sternschuss. W 1961 roku obiekt przeszedł na własność Skarbu Państwa i został przekazany w użytkowanie Spółdzielni Inwalidów „Spólnota”. W późniejszych latach kamienica była stopniowo remontowana: w roku 1970 w budynku przebudowano wnętrza adaptując pomieszczenia dla celów spółdzielni „Spólnota”, w roku 1982 osuszono ściany. Remont i modernizacja wnętrz wraz ze zmianą pokrycia dachu z papy na blachę oraz wymianą stolarki w elewacji frontowej odbył się w roku 2000. Pomieszczenia na parterze i piętrze przeznaczono na część usługowo-biurową, w dobudówce znajduje się pomieszczenie magazynowe. Obecnie obiekt stanowi własność prywatną.

Opis

Kamienica usytuowana jest w centrum miasta Rzeszowa, w dzielnicy Śródmieście, przy historycznym trakcie wylotowym z miasta w kierunku wschodnim, dawnej ul. Lwowskiej. Budynek ulokowany jest w zwartej zabudowie pd. pierzei ulicy, w sąsiedztwie zabytkowej kamienicy nr 5 oraz innych zabytkowych obiektów m.in. Koszar Hasklerowskich i Koszar Kraińskiego.

Wystrój architektoniczny kamienicy stanowią elementy o różnej proweniencji, w stylu eklektycznym. Budynek odznacza się delikatnym detalem w wyposażeniu wnętrza i na fasadzie.

Kamienica została wzniesiona na planie prostokąta, z prostokątną przybudówką od strony podwórza, jako obiekt podpiwniczony, piętrowy, o prostopadłościennej bryle przekrytej dachem dwuspadowym o kalenicy równoległej do ulicy. Wnętrzu nadano układ trzytraktowy, z sienią przelotową, obecnie jest ono częściowo przekształcone.

Obiekt został wzniesiony z cegły pełnej. Drewniany, dwuspadowy dach kamienicy pokryty jest blachą.

Elewacja północna zaprojektowana została jako 5-osiowa, symetryczna, z wejściem pośrodku, zaakcentowanym balkonem na piętrze. Fasadę wzbogacono skromnym detalem architektonicznym: poziomymi pasami na parterze, obramieniami okiennymi, płycinami podokiennymi, balkonem na kutych konsolach z ozdobną balustradą, gzymsami: nadokiennymi, pośrednimi i wieńczącym. Wtórne drzwi do sieni osadzone są w dużym otworze bramnym, wypełnionym luksferami. Elewację południową zaprojektowano jako 5-osiową, pozbawioną wystroju architektonicznego.

W kamienicy wykonano stropy różnego typu: w części sieni spłaszczoną kolebkę na gurtach, w piwnicach strop odcinkowy, w pozostałej części drewniany wraz ze ślepym pułapem. W kamienicy zachowały się drewniane schody czterobiegowe na sklepieniu odcinkowym, z kutą balustradą z motywami ślimacznic i rozet.

Dostęp do zabytku ograniczony. Podwórze dostępne częściowo.

Oprac. Patryk Kornaga, OT NID Rzeszów, 26-06-2019 r.