Historia

Najstarsza wzmianka dotycząca Henrykowa pochodzi z 1260 roku. Jako pierwsi właściciele dóbr wymieniani są w poł. XVI w. członkowie rodu von Nostitz, w 1650 r. – Johann Hermann, w 1666 r. – Melchior Schoberg. W 1701 r. majątek przejął Johann von Knobelsdorff. Jeden z jego spadkobierców - Caspar Adolf von Knobelsdorf - zainicjował w 1782 r. budowę dworu. Przebudowę siedziby w duchu klasycystycznym przeprowadził w 1826 r. Friedrich von Neumann. Do rodziny Neumannów dobra należały do 1945 r. Po zakończeniu II wojny światowej pałac, folwark i park przejęło PGR. Obecnie cały zespół jest własnością prywatną.

Opis

Zespół pałacowo-parkowy jest usytuowany w zach. części wsi, po pn. stronie lokalnej drogi Szprotawa-Niegosławice. Późnobarokowy pałac stanowi centralny element założenia. Po jego pd. stronie rozciąga się trawiasty plac  zamknięty od wsch. i zach. zabudowaniami gospodarczymi pochodzącymi z 1. poł. XIX wieku. Na pd.-zach. od rezydencji, nieco odsunięta od reszty zabudowań, stoi klasycystyczna oficyna z 1801 roku. Główny wjazd umieszczony w ogrodzeniu po stronie wschodniej. Od niego, w głąb zespołu, prowadzi droga wewnętrzna, oddzielająca położony na pn. park, zajmujący powierzchnię 4,2 ha. Centralnym elementem parku jest staw z wyspą, zasilany od pn. kanałem. Pałac jest budowlą murowaną, założoną na planie prostokąta, dwukondygnacyjną, podpiwniczoną, z użytkowym poddaszem, nakrytą mansardowym dachem z naczółkami. Otynkowane elewacje, z boniowanym, wysokim cokołem, artykułowane są  pilastrami wielkiego porządku. Wejścia, umieszczone centralnie na osi elewacji pd. i pn., poprzedzone prostymi schodami, ujęte portalami i zdwojonymi pilastrami. Dodatkowo oś fasady zaakcentowana szerokim trójkątnym naczółkiem. Wnętrze dwutraktowe z centralnie usytuowanym holem przesklepionym krzyżowo. W części pomieszczeń zachowane sztukaterie i kominki.

Dostęp do zabytku ograniczony. Własność prywatna – obiekt dostępny z zewnątrz.

oprac. Anna Jackiewicz, OT NID w Zielonej Górze, 30-11-2017 r.