Poznaj lokalne zabytki


Wyraź zgodę na lokalizację i oglądaj zabytki w najbliższej okolicy

Zmień ustawienia przeglądarki aby zezwolić na pobranie lokalizacji
Strona korzysta z plików cookies. Dowiedz się więcej.

Kamienica Mirosławska, ob. Muzeum Warszawy - Zabytek.pl

Kamienica Mirosławska, ob. Muzeum Warszawy


kamienica XVII w. Warszawa

Adres
Warszawa, Nowomiejska 8

Lokalizacja
woj. mazowieckie, pow. Warszawa, gm. Warszawa

Kamienica Mirosławska, we wschodniej pierzei ulicy Nowomiejskiej, prowadzącej z Rynku Starego Miasta na Barbakan. Znana głównie pod nazwą kamienicy Mirosławskiej, choć opisywana była też od właścicieli jako Paśnikowska oraz Jędrzejewicza.

Historia

Pierwszym notowanym właścicielem domu prawdopodobnie drewnianego był siodlarz Jan Gołąb (Golamb). Kamienica została wzniesiona przed 1566 rokiem przez Jana Fierląga, po czym przeszła w ręce paśnika Jakuba Mirosławskiego. Mirosławski odbudował ją po pożarze. Później należała jeszcze do Stanisława Baryczki oraz Juliusz Gintera rajcy i burmistrza. W połowie XVIII wieku przejął ją rajca Teodor Jędrzejewicz, wtedy też dokonano największej przebudowy – powiększając budynek o trzeci trakt, podwyższając i zmieniając fasadę oraz dobudowując oficynę połączoną ścianą z kamienicą przyrynkową nr 36. W czasie powstania warszawskiego kamienica została w znacznej mierze zniszczona, zachował się parter oraz sklepienia nad piwnicą i parterem. Kamienicę bez oficyn oraz oryginalnej klatki schodowej (powstała żelbetowa stanowiąca komunikację dla trzech domów pod numerami 4,6,8) odbudowano w latach 1953-54 na potrzeby Muzeum Historycznego m.st. Warszawy według projektu Stanisława Żaryna.

2 września 1980 roku Stare Miasto w Warszawie zostało umieszczone na liście światowego dziedzictwa UNESCO jako przykład całkowitej rekonstrukcji zespołu historycznego.

W 2014 roku rozpoczęto projekt Modernizacja, konserwacja oraz digitalizacja zabytkowej siedziby głównej Muzeum Warszawy przy Rynku Starego Miasta w Warszawie, realizowany w ramach programu Konserwacja i rewitalizacja dziedzictwa kulturowego, przy wsparciu udzielonym z funduszy norweskich i funduszy EOG, pochodzących z Islandii, Lichtensteinu i Norwegii oraz środków krajowych. W ramach projektu wykonano prace budowlane i konserwatorskie w jedenastu kamienicach siedziby Muzeum Warszawy z zewnątrz i wewnątrz. Punktem odniesienia przy konserwacji elewacji była odbudowa kamienic z lat 50. XX wieku. Projekt kolorystyki został oparty o badania przeprowadzone przez głównego wykonawcę prac i uzgodniony ze stołecznym konserwatorem zabytków. Brak dokumentacji konserwatorskiej i fotografii z okresu powojennego nie pozwalał na wykonanie analizy zmian kolorystycznych.

Opis

Kamienica jest budynkiem murowanym, czterokondygnacyjnym ze strychem. Elewacja frontowa jest dwuosiowa z parterem wydzielonym gzymsem kordonowym. W prawej osi przyziemia znajduje się portal piaskowcowy zamknięty półkoliście w kluczu arkady z datą 1739. Okna pięter w profilowanych opaskach. Całość fasady wieńczy wydatny profilowany gzyms. Na parterze zachowane sklepienia kolebkowo-krzyżowe wzmocnione gurtem z XVI wieku.

Obiekt dostępny w godzinach pracy muzeum - https://muzeumwarszawy.pl/wizyta/.

Oprac. Ewa Perlińska-Kobierzyńska, Muzeum Warszawy, 2025 r.

Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkownika Jarosław Bochyński (JB).

Rodzaj: kamienica

Styl architektoniczny: nieznana

Materiał budowy:  ceglane

Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków

Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_14_BK.186943, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_14_BK.36548