Kamienica - Zabytek.pl
Adres
Olsztyn, Stare Miasto 2
Lokalizacja
woj. warmińsko-mazurskie,
pow. Olsztyn,
gm. Olsztyn
Historia
Kamienica została wzniesiona prawdopodobnie w XVIII wieku i stanowi część barokowej zabudowy podcieniowej olszyńskiego rynku. Od 1751 roku w budynku funkcjonowała apteka „Pod Orłem”. Jej założycielem był pochodzący z Królewca Jan Zimmermann. Na początku XIX wieku aptekarzem był Johann Gustav Kollecker, a od 1856 do 1884 roku – Baltazar Józef Oster. Budynek został częściowo uszkodzony po wkroczeniu do Olsztyna Armii Czerwonej w styczniu 1945 roku. W 1958 roku opracowano wstępne rozpoznanie techniczne, w którym przeznaczono kamienicę do rozbiórki, ale treść kolejnej ekspertyzy wykonanej w 1963 roku pozwalała na ocalenie budynku po przeprowadzaniu natychmiastowego remontu.
Podczas prac budowlanych zachowano ściany fundamentowe, ściany graniczne i ścianę frontową do wysokości pierwszego piętra, podniesiono ściany (frontową i tylną) kamienicy o metr (zwiększając powierzchnię użytkową poddasza). Skuto tynki elewacji, a w ich miejsce wykonano nowe – w odcieniu żółtym, natomiast opaski okienne i łuki arkad pokryto farbą w odcieniu bieli. Nowym właścicielem kamienicy została Rzemieślnicza Spółdzielnia Zaopatrzenia i Zbytu Usług Remontowo-Budowlanych „Usługa”. Budynek został ozdobiony na elewacji frontowej (wykonanym w drugiej połowie lat 60. XX wieku) sgraffitem, zaprojektowanym przez lokalnych artystów plastyków – Edwarda Michalskiego i Mirosława Smerka. Wycięta w tynku dekoracja nawiązywała do przeznaczenia kamienicy – na elewacji w trzech płycinach umieszczono przedstawienia narzędzi pracy malarza, stolarza oraz murarza. W latach 80. XX wieku odrestaurowano elewację frontową, sgraffita zostały przykryte nowym tynkiem i zastąpione wymalowanym motywem kwiatowym. Podczas ostatniego remontu z elewacji frontowej usunięto malowaną dekorację z kwiatami oraz przywrócono kamienicy kolorystykę nawiązującą do historycznej z przełomu XIX/XX wieku.
Opis
Budynek usytuowany jest szczytowo w zwartej zabudowie północnej pierzei rynku staromiejskiego. Założony na planie prostokąta z arkadowym podcieniem z przodu i prostokątną przybudówką na zapleczu jest dwukondygnacyjny, z użytkowym poddaszem. Drewniana więźba dachowa, krokwiowo-jętkowa pokryta jest stromym, dwuspadowym dachem krytym dachówką ceramiczną – esówką. Przybudówka kryta jest dachem pulpitowym o małym kącie nachylenia. Budynek został wymurowany z cegły (ceramicznej czerwonej, a w części odbudowanej w XX wieku z cegły silikatowej) i otynkowany. Elewacja jest symetryczna. Kondygnacja pierwsza oraz druga są trójosiowe, a trzecia – dwuosiowa. W pierwszej kondygnacji – podcień w formie trzech arkad wspartych na kwadratowych filarach (z profilowanymi bazami i głowicami oraz sfazowanymi narożnikami trzonów) z wejściem do sieni po lewej stronie oraz dwiema witrynami sklepowymi po prawej. Filary w drugiej kondygnacji – trzy otwory okienne, w trzeciej – dwa otwory okienne, w szczycie, zwieńczonym metalowym krzyżem, umieszczono prostokątne okienko. Elewacja otynkowana na gładko. Kamienica została udekorowana prostymi profilowanymi opaskami okiennymi oraz frontonem z trójkątnym schodkowym szczytem. Budynek jest podpiwniczony, z zachowaną piwnicą ze sklepieniem kolebkowym.
Oprac. Marta Liszewska, OT NID w Olsztynie, 28.10.2025 r.
Dane obiektu zostały uzupełnione przez użytkownika Lech Pietrzak.
Rodzaj: kamienica
Materiał budowy:
ceglane
Styl architektoniczny: nieznana
Forma ochrony: Rejestr zabytków, Ewidencja zabytków
Inspire id: PL.1.9.ZIPOZ.NID_N_28_BK.135756, PL.1.9.ZIPOZ.NID_E_28_BK.264475