dwór, Jordanów
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Dworek jest przykładem dawnej, skromnej rezydencji wiejskiej stylowo nawiązującej do architektury dworków staropolskich. Zabytek posiada znaczne walory estetyczne, a  otaczający go park, krajobrazowe, kompozycyjne i dendrologiczne.

Historia

Dwór zbudowany został w 2. poł. XVIII w., zapewne przez ówczesnych właścicieli wsi Chrobacze , dzisiejszej części Jordanowa. Ganek do budynku dostawiony został w 1870 r. W okresie międzywojennym jednym z ostatnich właścicieli dworku był Edward Gött-Getyński, major Wojska Polskiego z 23 Górnośląskiej Dywizji Piechoty w Katowicach, obrońca Lwowa w latach 1918-19, uczestnika wojny polsko-bolszewickiej w 1920 r., w 1930 r. oficer w sztabie Armii „Pomorze” gen. Bortnowskiego, a w czasie okupacji współzałożyciel Dywizji Podhalańskiej w Konspiracji wchodzącej w skład Konfederacji Tatrzańskiej, zamordowany w 1943 r. w KL Auschwitz. W 1957 niezamieszkany dworek został adaptowany na szkołę rolniczą  dla potrzeb której w późniejszych latach przystosowano także obiekty gospodarcze istniejące w jego otoczeniu. Od końca lat 90. XX w. działa w Chrobaczem zespół szkolny który przygotowuje młodzież na poziomie technikum do wykonywania różnych zawodów. Od połowy lat 90. tego stulecia dworek jest nieużytkowany i wymaga podjęcia prac remontowo-budowlanych. Obecnie (od 2005 r.) stanowi własność prywatną. Park krajobrazowy w otoczeniu dworku założony został na przełomie XVIII/XIX w. Aktualnie znaczna jego część jest zabudowana obiektami zespołu szkolnego.

Opis

Dworek położony jest ok. 2 km na północ od centrum Jordanowa na terenie  Zespołu Szkół im. bł. ks. Piotra Dańkowskiego w Chrobaczem. Budynek jest drewniany wzniesiony w konstrukcji zrębowej, częściowo oszalowany lub potynkowany, posadowiony na wysokim podmurowaniu niwelującym nierówności terenu, frontem zwrócony na wschód. Obiekt parterowy, nakryty dachem łamanym polskim, pokrytym eternitem (pierwotnie gontami), z obiegającymi, szerokimi okapami wspartymi na profilowanych końcach belek. Zbudowany na planie prostokąta, szerokofrontowy, symetryczny, dwutraktowy. Od strony zajazdu dostawiony jest ganek wsparty na 4 słupach, dostępny po jednobiegowych schodach, nakryty dwuspadowym daszkiem, ze zdobionym ażurowo szczytem zakończonym sterczyną. Od północy znajduje się przeszklona wielokwaterowo dobudówka. Główne drzwi wejściowe do sieni masywne, dwuskrzydłowe, płycinowe, pobite deskami układanymi „w jodełkę”. Okna rozmieszczone symetrycznie, w futrynach skrzynkowych, w drewnianych opaskach, dwuskrzydłowe, sześciokwaterowe. W sieni zachowany jest drewniany strop belkowy i duży rozmiarów komin murowany. W parku krajobrazowym zachował się liczny starodrzew pochodzenia rodzimego. Niektóre ponad 100-letnie drzewa mają wymiary pomnikowe (dęby czerwone, jawory, brzozy, sosny, szpaler grabowy). Czytelne są wnętrza parkowe.
 Dostępność obiektu dla zwiedzających

oprac. Tadeusz Śledzikowski, OT NID w Krakowie, 09-06-2017 r.

Bibliografia

  • Katalog zabytków sztuki w Polsce. T. I. Województwo krakowskie, red. J. Szablowski, Warszawa 1953, s. 262.
  • Libicki Piotr, Dwory i pałace wiejskie w Małopolsce i na Podkarpaciu ( w granicach województw małopolskiego i podkarpackiego), Poznań 2012, s. 150.
  • Karta ewidencyjna, Jordanów-Chrobacze. Dwór, oprac. Tadeusz Śledzikowski, Kraków 2000, Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Krakowie.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: dwór
  • Chronologia: 2. poł. XVIII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Generała Stanisława Maczka 131, Jordanów
  • Lokalizacja: woj. małopolskie, pow. suski, gmina Jordanów (gm. miejska)
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy