Historia obiektu

Wyposażanie obiektu trwało jeszcze w kolejnych latach, ołtarz główny zbudowano pod koniec wieku w 1698 r. W latach 1826-1827 kościół był przedmiotem remontu. Niestety nie wiadomo jaki był ich zakres.

W okresie powojennym stan zachowania kościoła nie był dobry. Pod koniec lat 50. stan zachowania wieży określano jako zły. W 1960 r. duże zagrożenie mykologiczne stwierdzono w obrębie konstrukcji wieży, dachów oraz zrębu. Efektem tych spostrzeżeń był remont dachu oraz zakrystii, który przeprowadzano w 1961 r. Około 1985 r. kościół objęty został przez pożar. W jego rezultacie zniszczeniu uległa wieża oraz konstrukcja dachowa. W połowie lat 90. XX w. konstrukcję wieży rozebrano i zastąpiono nową, wykonaną na wzór historycznej. W tym czasie naprawie poddano również konstrukcje dachowe. Ostatni duży remont kościoła przeprowadzono w 2015 r. Objął on przede wszystkim podmurówkę, podwaliny i ściany zrębowe.

Opis obiektu

Kościół zlokalizowany w północnej części wsi, tuż przy drodze wiodącej z Wołczyna do Szymonkowa. Położony na niewielkiej parceli, ogrodzonej współczesnym metalowym ogrodzeniem. Od strony południowej znajduje się nieużytkowany cmentarz, od wschodu z kolei park dworski. Nawa założona na planie prostokąta, z przyległą od południa kruchtą na planie kwadratu oraz od wschodu zakrystią na planie prostokąta. Od wschodu do nawy przylega zamknięte trójbocznie prezbiterium, do którego od północy przylega zakrystia. Od zachodu do korpusu nawowego dostawiona jest prostokątna w planie wieża. Nawa i prezbiterium nakryte są dachami dwuspadowymi, przy czym ponad zamknięciem prezbiterium kształt dachu odzwierciedla jego formę. Połać północna dachu prezbiterium przedłużona jest ponad zakrystię. Kruchta nakryta dachem dwuspadowym, wieża zwieńczona dachem namiotowym.

Ściany nawy, prezbiterium i zakrystii w konstrukcji zrębowej, w węzłach łączone na obłap z ostatkami, na podmurówce z kamienia polnego. Ściany kruchty w konstrukcji sumikowo-łątkowej. Więźba dachowa jednostolcowa. Wieża w konstrukcji szkieletowej, na podmurówce, odeskowana. Dachy kryte układanym podwójnie gontem.

Nawa po stronie południowej przesłonięta w znacznym stopniu przez jednoosiową kruchtę, po obu stronach której znajdują się pojedyncze otwory okienne o zróżnicowanej wielkości. Prezbiterium z pojedynczym zdwojonym otworem okiennym. Elewacja zachodnia zdominowana jest przez zwężającą się ku górze wieżę, z wejściem od zachodu i trzema niewielkimi otworami okiennymi w jednej osi. Elewacja północna w części prezbiterialnej dwuosiowa. W części nawowej przesłonięta przez zakrystię, która w elewacjach zachodniej i wschodniej jednoosiowa (wejście od zachodu). Od wschodu z pojedynczym otworem okiennym w ścianie środkowej trójbocznego zamknięcia. Otwory drzwiowe zamknięte łukiem pełnym, prosto lub odcinkowo. Otwory drzwiowe zamknięte prosto i łukiem pełnym. Stolarka okienna współczesna. Stolarka drzwiowa historyczna i współczesna w konstrukcji deskowej.

Wnętrze przykryte stropem płaskim, pobity boazerią. Ściany i strop malowane farbami olejnymi, polichromowane. Chór muzyczny wsparty na sześciu słupach, z wejściem schodami zlokalizowanym przy zachodniej i częściowo południowej ścianie nawy. Cennymi elementami wyposażenia są: ołtarz główny z bramkami z 1698 r.; ambona z końca XVII w.; prospekt organowy z połowy XIX w.; dzwon z 1622 r. oraz XVIII w. rzeźby.

Dostępność: dostępny

Autor: Grzegorz Naumowicz, OT NID w Opolu, 30.07.2024 r.