Historia

Kamienica została wzniesiona około 1930 roku w stylu modernistycznym i jako jedyny obiekt w pierzei reprezentuje ten kierunek w architekturze. Usytuowany na skraju zwartej zabudowy budynek stanowi istotny element kompozycji dawnej Bahnhofstraße (po 1945 roku ulicy Dworcowej, późniejszej Mariana Buczka), wytyczonej w 1846 roku w związku z budową dworca kolejowego.

Opis

Budynek zlokalizowany jest po zachodniej stronie ulicy Śródmiejskiej, na końcu zwartej pierzei, bezpośrednio przy skwerze. Obiekt założono na planie nieregularnym o łamanym boku wschodnim. Jego trzykondygnacyjną, podpiwniczoną bryłę z użytkowym poddaszem nakryto dachem mansardowym z poszyciem z dachówki ceramicznej.

Elewacja frontowa (wschodnia) została otynkowana i urozmaicona dwukondygnacyjnym wykuszem w części środkowej. Elementami wykończonymi cegłą klinkierową są gzymsy, pasy międzyokienne drugiej i trzeciej kondygnacji oraz naczółek nad oknami drugiego piętra w partii wykuszu. Wejście główne podkreślono portalem o skośnych ościeżach, z częściowo zachowaną okładziną z kafli ceramicznych (wtórnie pomalowanych). Po prawej stronie portalu umieszczono trzy ozdobne plakiety z motywami roślinnymi, natomiast w nadprożu znajduje się symbol kaduceusza. Elewacja południowa, eksponowana od strony ulicy Ułańskiej, jest w pełni otynkowana, ślepa i zamknięta trzystopniowym szczytem schodkowym.

Oprac. Marta Kłaczkowska, OT NID w Zielonej Górze, 11.08.2026 r.