Historia

W skład założenia wchodził park, dwór, od którego na północny wschód znajdował się budynek gospodarczy przeznaczony dla służby dworskiej oraz zabudowa folwarczna (czworoboczna) znajdująca się w południowo-wschodniej, jak i południowo-zachodniej części zespołu. Sam park znajdował się na planie wieloboku. Obejmował północno-wschodnią część zespołu oraz częściowo teren dziedzińca folwarcznego (ze względu na podjazd pod dwór, który podzielił założenie). Ważnymi elementami dla tej kompozycji były aleje rozchodzące się półkoliście od północno-wschodniej części parku i łączące się tuż przy budynku dworu oraz budynku gospodarczego. Grupy drzew i krzewów swobodnie rozlokowano na połaci rozległych trawników. W południowo-wschodniej części parku znajdowały się pozostałości po pierwotnie ukształtowanym ogrodzie wraz z reliktami jego nasadzeń rzędowych. Ów część oddzielona została od części parkowej ścieżką. Całość tej części założenia od strony północno-zachodniej, północnej jak i północno-wschodniej została ograniczona murem. Pozostała część parku, znajdująca się na terenie dziedzińca folwarcznego, przybrała prawdopodobnie postać reprezentacyjnego założenia ogrodowego (wskazują na to pocztówki z początków XX wieku). Owa część od strony południowo-zachodniej jak i południowo-wschodniej ogrodzona została murem. Po 1905 roku powstało założenie osiowe, nawiązujące do ukształtowania ogrodowego. Pozostawiono stare nasadzenia parkowe oraz uzupełniono je o nowe rzadsze gatunki drzew tj. sosnę wejmutkę, dąb czerwony oraz modne w tym okresie robinie akacjowe, jodły, świerki, czy czarny bez. Całość założenia otoczona była murem, a brama wjazdowa umiejscowiona na osi elewacji parkowej dworu.

Opis

Obecnie park zlokalizowany jest między ulicą Wiejską od strony północno-zachodniej oraz ulicą Dąbrowską od strony południowo-wschodniej. Wjazd główny na teren parku znajduje się bezpośrednio przy drodze krajowej numer 94 (północno-wschodnia strona). Teren parku ograniczony jest od strony wschodniej murem, od strony zachodniej pozostałościami zabudowy folwarcznej, natomiast od strony północnej i południowej ogrodzeniem z drutu. Teren parku jest zaniedbany, porośnięty samosiewem. Jego obecny układ jest niewidoczny, a elementy przestrzenne nieznane.

Oprac. Daria Olewińska, OT w Opolu, maj 2025 r.