Historia

Słoków to niewielka wieś folwarczna w powiecie prudnickim, w gminie Lubrza, wzmiankowana w 1379 roku jako Slobowich lub polnisch Sloków. Położona jest na obszarze mikroregionu Wysoczyzny Bialskiej o urodzajnych glebach lessowych, które sprzyjały rozwojowi osadnictwa wczesnośredniowiecznego i związanego z nim rolnictwa. Informacje o majątku pojawiają się ok. XVI wieku. Majątek w średniowieczu należał do rodziny Kornitzów. Późniejsza jego sytuacja własnościowa jest niejasna. W 1732 roku hrabia Mettich wybudował okazały dom, który po jego śmierci przeszedł na własność żony - hrabiny Mettich. Pod koniec XVIII wieku właścicielami majątku zostali Strachwitzowie. Z tego okresu pochodzi zachowany do dzisiaj budynek spichlerza datowany na ok. 1800 rok. Od 1819 roku Słoków należał do poborcy podatkowego Peistera, a następnie do 1945 roku do rodu Wittenburgów.

Opis

Obiekt zlokalizowany jest w centralnej części wsi, w południowo- wschodnim narożniku terenu zabytkowego parku. Ustawiony jest kalenicowo do drogi, która dawniej prowadziła przed pałac i na dziedziniec folwarczny. Jest to murowany, dwukondygnacyjny budynek, wybudowany na planie prostokąta. Został nakryty dwuspadowym dachem (siodłowym), pokrytym dachówką ceramiczną ułożoną w podwójną koronkę. We wschodniej połaci otwór załadunkowy obudowany lukarną. We wschodniej elewacji znajdują się dwa wejścia. Otwór wejściowy na osi budynku posiada podwójne drzwi. Skrzydło wewnętrzne jest pełne, deskowe, w odrzwiach drewnianych, zamykane na skobel. Z drzwi zewnętrznych zachowały się drewniane odrzwia z kutymi zawiasami i listwa maskująca nadproże. Między drzwiami stopień wykonany z desek drewnianych, na nim wysoki próg z deski. Na skraju wschodniej ściany znajduje się drugi otwór wejściowy z drzwiami zewnętrznymi pełnymi deskowanymi, osadzonymi na kutych zawiasach. Na poziomie piętra kolejny duży prostokątny otwór techniczny do załadunku i wyładunku zboża z rynną spustową podwieszoną na bloczku. Okna w szczytach mają dwie formy: dwa środkowe poziomy są większe, prostokątne w układzie pionowym i dwa poziomy mniejszych w układzie poziomym na skrajnych kondygnacjach. Na elewacjach bocznych niewielkie okna w układzie poziomym wyznaczają swoim rytmem dwie kondygnacje. Stropy belkowane, wsparte na słupach.

Oprac. Agnieszka Sałyga-Rzońca, OT w Opolu, 03.2026 r.