Historia

Dom secesyjny wzniesiony został około 1900 roku. W latach 1968-1969 przebudowano w nim wnętrza, a w 1979 roku podczas prac konserwatorskich przywrócono pierwotny kształt przebudowanym wcześniej oknom parteru. W 1965 roku, do elewacji budynku, dodano ozdobną kompozycję projektu lokalnych artystów plastyków z grupy „KOS”: Eugeniusza Kochanowskiego, Henryka Oszczakiewicza, Marii Szymańskiej i Bolesława Wolskiego. Elewacja kamienicy została kompleksowo wyremontowana w 2021 roku.

Opis

Budynek usytuowany jest kalenicowo w zwartej zabudowie zachodniej pierzei rynku staromiejskiego. Założony został na planie prostokąta, z prostokątną oficyną na zapleczu. Murowany z cegły, otynkowany. Posiada cztery kondygnacje i jest podpiwniczony. Elewację frontową wyróżniają okna różnego kształtu i trójboczny dwukondygnacyjny wykusz kryty czapą w formie ściętego ostrosłupa. Parter boniowany, z dwoma oknami zamkniętymi łukiem eliptycznym, z lewej strony znajduje się prostokątny otwór drzwiowy. Druga kondygnacja jest gładka, z dwoma oknami zamkniętymi łukami eliptycznymi. Wyżej zamontowano po dwa prostokątne okna w każdej kondygnacji z prawej strony, natomiast z lewej usytuowany jest wykusz. Powierzchnia ścianek zdobiona dekoracją – „mozaiką” z różnobarwnej stłuczki szklanej i dwa pasma fryzów cokołowych ze sgrafittami ze stylizowanymi przedstawieniami ryb i roślin. Dach dwuspadowy z jedną facjatą od strony rynku, kryty dachówką ceramiczną.

Oprac. Marta Liszewska, OT NID w Olsztynie, 18.08.2025 r.