Historia

Bronów jest wsią o metryce średniowiecznej. W XVIII w. stał się własnością Konopnickich. Wokół drewnianego dworu założono park. Najprawdopodobniej powstawał on etapowo. Najstarsze drzewa zasadzono w końcu XVIII w., partia kwaterowa (dziś w znacznym stopniu zatarta) założona została w poł. XIX w., zaś po wzniesieniu obecnego budynku dworskiego w 1902 r. powstała część krajobrazowa, najlepiej zachowana. Park był wg przekazów ulubionym miejscem spacerów pisarki Marii Konopnickiej, która zamieszkiwała Bronów w latach 1862-1872.  

Opis

Park zajmuje teren ok. 8 ha. Jego północną granicę wyznacza aleja kasztanowców, wschodnią aleja lipowa. Od zachodu zamyka go skupisko drzew różnych gatunków, od południa staw. 

Posiada nieregularny kształt. Jedno z wejść  do nieogrodzonego parku prowadzi od wschodu, lecz najczęściej turyści rozpoczynają zwiedzanie od strony zachodniej , gdzie mieści się dworek. Prowadzi do niego szeroka aleja wjazdowa obsadzona głogami. W pobliżu dworku rośnie kasztanowiec, który jest jednym z najstarszych drzew zachowanych na tym terenie. Przed dworkiem znajduje się szeroki podjazd.

Układ kwater jest jeszcze widoczny, jednak zmienił swe przeznaczenie, bowiem obecnie znaczną część terenu tworzą niewielkie pola uprawne. Główną osią części kwaterowej jest droga prowadząca ze wschodu na zachód. Oś w kierunku zachodnim prowadzi w kierunku stawu. Na północ od zabytkowego budynku niewielką alejką dojść można do altanki wytyczonej przez sześć grabów. Wg tradycji było to ulubione miejsce Marii Konopnickiej. Drzewostan parku tworzy wiele gatunków drzew, w tym najwięcej brzóz, jesionów, klonów, robinii i topoli. 

Obiekt dostępny cały rok.

Oprac. Anna Michalska OT NID w Łodzi, 17.06.2020 r.