kanonia pw. św. Ignacego, Frombork
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Kanonia pod patronatem św. Ignacego usytuowana jest na południe od warowni katedralnej. Wzmiankowana już dokumentach źródłowych z roku 1544. Najwcześniejsza wzmianka na temat przebudowy stojącej w tym miejscu gotyckiej kanonii pochodzi z roku 1680. Mówi ona o remoncie przeprowadzanym przez kanonika Piotra Floriana Krügiera. Gruntownej przebudowy dokonał około roku 1758 kanonik Konstanty Piwnicki. Kanonię remontowano w latach 1890, 1919, 1958 i 1972. Usytuowana jest szczytowo do ulicy Katedralnej w północno-zachodniej części posesji. Murowana i tynkowana, parterowa z użytkowym poddaszem, zbudowana została na planie prostokąta. Elewacja zachodnia i wschodnia, podzielone są na osi piętrowymi ryzalitami o trójkątnych szczytach, krytymi ceramicznym dachem dwuspadowym. Korpus kanonii posiada dach naczółkowy. Więźba dachowa z około 1758 roku. Elewacje kanonii są sześcio- i trójosiowe. Naroża elewacji i ryzalitów ujęte zostały toskańskimi pilastrami, wspierającymi wydatne gzymsy podokapowe. Okna kanonii i wejścia do niej ozdobiono prostymi opaskami. Wejście reprezentacyjne, przed którym do końca XIX wieku był ogród w typie włoskim, prowadziło od strony wschodniej. Stolarka okienna i drzwiowa w większości z połowy wieku XVIII. Drzwi od strony zachodniej prawdopodobnie z początku wieku XIX. W szczycie północnym, od strony ulicy, znajduje się nisza z rokokową drewnianą rzeźbą Salvatora Mundi, wykonaną po roku 1758. Elewacja północna kanonii po obu stronach łączy się z ogrodzeniem pochodzącym z około połowy XVIII wieku. Wykonane jest ono z ceglanych, tynkowanych słupków przykrytych ceramicznymi daszkami. Od strony wschodniej znajduje się główna brama, a od strony zachodniej furtka. W wieku XVIII słupki ogrodzenia wieńczyły figury. Wnętrza kanonii posiadają układ dwutraktowy, z dużą sienią na osi budynku, z której drewniana klatka schodowa z około 1758 roku prowadzi na podwyższone, użytkowe poddasze. Pomieszczenia parteru i niektóre w wyższej kondygnacji mają sufity z fasetami i dekoracją listwową. Obszerna izba na parterze posiada ściany i sufity zdobione rocaille.Zachodnia część sieni przykryta jest stropem belkowym. W niektórych pomieszczeniach zachowały się boazerie pochodzące z drugiej połowy XVIII w. Na parterze i piętrze kominki. Na parterze rokokowy, o rozbudowanej z falistym konturem nastawie, dekorowany jest bogato ornamentem roślinnym i rocaille. Kominek na piętrze posiada prostokątne palenisko obudowane białymi kaflami. Jego nastawa ozdobiona została ornamentem regencyjnym i rocaillem. Kominki wykonano techniką narzutową około roku 1758. We wnętrzu zachowało się kilka par drzwi z tego okresu. Zachowane piwnice są w części gotyckie, nakryte sklepieniem kolebkowym.


Opracowano na podstawie: T. Piaskowski, H. Szkop, Zabytki Fromborka, Frombork 2003


Obiekt uzupełniony przez użytkownika Maria Dzieciątek.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: budynek mieszkalny
  • Chronologia: poł. XVIII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Katedralna 11, Frombork
  • Lokalizacja: woj. warmińsko-mazurskie, pow. braniewski, gmina Frombork - miasto
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

uzupełnij dane tego obiektu

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy