stylu polskim. Prezentujący wysoki poziom architektury dworskiej obiekt jest reprezentatywnym przykładem siedziby szlacheckiej i ważnym komponentem krajobrazu kulturowego i przestrzeni miejscowości.

Historia obiektu

W końcu lat 80. XIX w. wieś Przeczyca została własnością rodziny Kaczorowskich: Henryka a potem Włodzimierza, ostatniego przedwojennego właściciela Przeczycy. Z ich inicjatywy wzniesiono dwór. Obecny dwór w Przeczycy wybudowany został około 1920 r., w zespole dworskim o starszej metryce, prawdopodobnie w niedalekiej odległości od lokalizacji wcześniejszej siedziby.

Po 2. wojnie światowej w budynku dworu ulokowano szkołę podstawową, gdzie znajduje się do dziś, przechodząc w międzyczasie kilka bieżących remontów.

Opis obiektu

Zespół dworski położony jest w środkowej części wsi, po pd. stronie drogi, na pn.-wsch. stoku krawędzi doliny Wisłoki, w sąsiedztwie zespołu kościoła parafialnego.

Dwór ulokowany w północnej części założenia wybudowano w duchu zmodernizowanego, późnego historyzmu, na rzucie prostokąta, z prostokątnym gankiem od frontu i trójbocznym ryzalitem od pd. oraz prostokątną dobudówką od wsch., i prostokątną z niewielkim przedsionkiem od zach.

Rozczłonkowana, podpiwniczona, piętrowa, bryła przekryta została dachem czterospadowym i urozmaicona: podcieniem z loggią i balkonem na piętrze w ryzalicie frontowym, od pd. z trójbocznym ryzalitem z loggią i zadaszeniem wspartym na czterech kolumnach powyżej, od wsch. prostopadłościenną, parterową dobudówką, a od zach. parterową częścią będącą przedłużeniem bryły zasadniczej z facjatą na piętrze i niewielkim przedsionkiem w przyziemiu oraz daszkiem obiegającym cały budynek na wysokości stropu nad parterem. Ściany dworu są wymurowane z cegły, dachy pokryte dachówką ceramiczną. Elewacje osadzone są na cokole z dzikiego kamienia, w narożach wsch. i zach. dobudówki podparte masywnymi, kamiennymi przyporami. W elewacji frontowej ulokowano centralnie kolumnowo - filarowy ganek przechodzący na piętrze w loggię zwieńczoną trójkątnym szczytem z herbem Kaczorowskich Jelita, po obu jego stronach rozmieszczono okna. W elewacji ogrodowej, z rzędami okien w obu kondygnacjach dominuje loggia na piętrze, z zadaszeniem wspartym kolumnami toskańskim. Elewacje boczne, krótkie, rozplanowano osiowo. Dekoracje budynku stanowi: kamienny cokół i przypory, gzymsy: międzykondygnacyjny i podokapowy, nadokienniki z kluczem oraz profilowane obramienia okien i drzwi w aneksie od wsch. 

Dostępność dla zwiedzających: Dwór - obiekt niedostępny, szkoła

Autor noty: Barbara Potera, OT NID Rzeszów, 08-11-2019 r.