Historia obiektu

Dom był położony na winnicy w peryferyjnej, północno-wschodniej części Zielonej Góry. Teren ten należał do X okręgu winiarskiego, do rewiru o nazwie Patzgall, który słynął z produkcji jednego z najlepszych zielonogórskich win. Dom prawdopodobnie wybudował aptekarz Mannigel w l. 20. XIX w. W 1865 r. był własnością jego córki, Agnes Kroll. Jej mąż – Otto, radny miejski, podany był jako właściciel tej podmiejskiej posesji w książce adresowej z 1887 r. W książce adresowej z 1899 r. budynek został opisany jako dom winiarski i pozostawał w rękach wdowy Kroll. W 1901 r. właścicielem był Heinrich Brand, który posiadał fabrykę tekstylnyą Brand & Co. oraz Grünberger Trikotagenfabrik, a od 1913 r. należał do wdowy po nim - Johanny Brand. W 1924 roku dom był własnością miasta. W 1937 r., w granicach posesji należącej do gminy miejskiej, mieściła się ferma kurza Hansa Rahlfa. W okresie II wojny światowej w pobliżu przedmiotowego budynku znajdował się obóz dla pracownic przymusowych. Obecnie budynek pełni funkcję mieszkalną.

Opis obiektu

Jest to obiekt murowany z cegły, otynkowany, założony na rzucie prostokąta, usytuowany kalenicowo do drogi. Dom parterowy, z użytkowym poddaszem, podpiwniczony. Zwarta bryła została przykryta wysokim dachem krążynowym, o pokryciu z dachówki ceramicznej. Wejście do budynku od strony północnej prowadzi do obszernej sieni. Elewacje przeprute otworami okiennymi w kształcie prostokąta, z oknami drewnianymi, w większości skrzynkowymi. Od strony południowej i północnej zwieńczone prostym gzymsem. Elewacja południowa jest zwrócona do drogi, pierwotnie w kierunku winnicy, w miejscu której współcześnie urządzono boisko. Jest pięcioosiowa, oryginalnie z wejściem głównym na osi centralnej, z czasem zastąpionym oknem, ujętym po bokach lizenami. W partii dachu znajduje się wystawka w formie wolego oka. Na elewacji północnej, tylnej, znajduje się wejście do budynku, które zostało wtórnie przemurowane, ze współczesnymi drzwiami z pcv. Pierwotnie w elewacji zachodniej mieściło się dodatkowe wejście do piwnicy, poprzedzone szerokimi schodami, murowanymi z cegły ceramicznej, obecnie jest częściowo zasypane.

Dostępność obiektu dla zwiedzających. Dostęp jest ograniczony.

Autor noty: opr. Marta Kłaczkowska, OT NID w Zielonej Górze, 24-07-2024 r.