W 1801 r. żyło w Dębnie 5 rodzin żydowskich. Pół wieku później społeczność żydowska liczyła 54 osoby, co stanowiło jedynie 0,6% wszystkich mieszkańców. Wspólnota Dębna pozostała niewielka. W 1871 r. osiągnęła rekordową liczebność – 71 Żydów; w kolejnych latach już tylko zmniejszała się.

Opis

Nie dysponujemy informacją, kiedy społeczność w Dębnie założyła własne miejsce pochówku. Stało się to zapewne w XIX wieku. Cmentarz powstał w południowo-zachodniej części miasta, na lekkim wzniesieniu. Jego lokalizację ukazują archiwalne mapy niemieckie z 1891 i 1934 roku. Obecnie znajduje się przy drodze polnej, 300 m na zachód od skrzyżowania ulic Kostrzyńskiej i Dargomyskiej.

W czasie „Nocy Kryształowej” z 9 na 10 listopada 1938 r. cmentarz żydowski w Dębnie został zdewastowany. Po II wojnie światowej niszczał, porastał roślinnością, a nagrobki ginęły. W 1995 r. mieszkańcy Dębna wystąpili z inicjatywą uporządkowania cmentarza, którą wsparły władze miasta.

Zachowały się relikty ogrodzenia w postaci ceglanych słupków, ale najbardziej w lokalizacji pomagają wysokie jesiony i akacje rosnące wokół terenu nekropoli. O cmentarzu informuje też stojąca przy drodze tablica. Na jego terenie zachowały się dwie całe macewy, trzy fragmenty macew oraz trzy płyty nagrobne. Również poza jego obszarem znajdują się kamienne fragmenty nagrobków, zapewne przemieszczone. Od 2009 r. cmentarz stanowi własność Fundacji Ochrony Dziedzictwa Żydowskiego.

Właściciel praw autorskich do opisu: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN