Historia

Ludność żydowska pojawiła się w Uniejowie w latach 1805-8. Żydowscy mieszkańcu miasta zajmowali się głównie handlem oraz rzemiosłem. W 1823 roku planowano regulację miasta i wytyczenie rewiru żydowskiego, który miał znajdować się na dawnym Starym Mieście w pobliżu synagogi. Plan ten nie doczekał się realizacji. Najczęściej podawaną datą założenia nekropolii dla wyznawców judaizmu są lata 70-te XIX wieku, kiedy to powstały pobliskie cmentarze katolicki i ewangelicki. Jednak analiza akt archiwalnych cofa tą datę do 1842 roku. Grunt zajęty na cmentarz należał do kasy miejskiej. Jego prawna sytuacja uregulowana została dopiero w 1863 roku. Wątpliwości u części urzędników wzbudził niewielki rozmiar terenu i jego odległość od miasta. Działka miała 5819 łokci kwadratowych i była oddalona od Uniejowa o 830 kroków, podczas gdy wedle przepisów odległość powinna wynosić kroków 1000. Ostatecznie jednak władze miejskie wydały zgodę na działanie cmentarza. Ostatni pochówek odbył się w 1941 roku, hitlerowcy zniszczyli cmentarz, dodatkowo zniwelowali teren.

W 1965 roku nekropolia została oficjalnie zamknięta. W owym czasie działka była wykorzystywana jako pastwisko dla krów i miejsce do składowania śmieci. W latach 90 XX wieku położono kamień z inskrypcją pamiątkową oraz tablicę informującą o historii miejsca. 

Opis

Cmentarz zlokalizowany jest w północnej części miasta, przy ul. Dąbskiej. Sąsiaduje z placem targowym. Po przeciwnej stronie ulicy znajduje się nekropolia katolicka. Teren cmentarza nie jest ogrodzony. Nie zachowały się żadne elementy kompozycji ani ślady pochówków. Grunt pokryty jest trawą, oraz częściowo samosiewami. Na jego froncie znajduje się tablica informująca o historii i wielkości cmentarza. Nieco dalej umieszczono  pamiątkowy pomnik w postaci kamienia z tablicą informującą o cmentarzu żydowskim z wmurowanym fragmentem nagrobka.  

Ogólnie dostępny, nie jest użytkowany.

Oprac. Anna Michalska, NID OT Łódź, 29.07.2025 r.