Ponowne osadnictwo żydowskie rozpoczęło się w 1821 roku, a do 1880 roku w Forst mieszkało 56 Żydów, którzy początkowo podlegali gminie w Gubinie. W 1894 roku społeczność uniezależniła się, założyła cmentarz i wybudowała dom modlitwy. W 1914 roku powstała synagoga, a liczba Żydów wzrosła do 200.

Pierwsze antysemickie incydenty miały miejsce w 1920 roku. Mimo tego, liczba Żydów wzrosła do 220 w 1935 roku, a w 1933 roku powstał lokalny oddział organizacji syjonistycznej. W 1932 roku gmina synagogalna liczyła 205 członków, a w jej zarządzie działali: dr Mierowski, Max Levy i David Salomon .

Po dojściu do władzy nazistów w 1933 roku, Żydzi w Forst stali się ofiarami represji. Nasiliły się one w trakcie Nocy Kryształowej w listopadzie 1938 roku (9–10.11.1938), kiedy to synagoga została zdewastowana, a wielu Żydów pobito i aresztowano. W 1939 roku w Forst pozostało około 50 Żydów, a większość z nich została deportowana lub wyemigrowała. Ostatnia wzmianka o obecności Żydów pochodzi z 1940 roku, a większość z nich zginęła w czasie Holokaustu.

Po wojnie, w 1945 roku, Forst zostało przecięte nową granicą polsko-niemiecką, a miejsce po synagodze znalazło się po stronie niemieckiej. W 1988 roku postawiono tam głaz pamiątkowy.

Opis

Cmentarz żydowski w Zasiekach (dawniej Forst-Berge) został założony między 1894 a 1898 rokiem, po usamodzielnieniu się gminy żydowskiej w Forst oraz powstaniu lokalnego bractwa Chewra Kadisza. Cmentarz, o powierzchni około 0,4 ha, ulokowano na zakupionej działce przy drodze do Tuplic, około 300 metrów od cmentarza komunalnego.

Cmentarz funkcjonował do lat 30. XX wieku. W listopadzie 1938 roku Forst ogłoszono „wolnym od Żydów”, a na przełomie 1939 i 1940 roku dokonano przymusowej sprzedaży działki cmentarnej. W tym okresie cmentarz uległ dewastacji. Do dziś na terenie cmentarza zachowały się nieliczne nagrobki, z najstarszym upamiętniającym Fridę Ballo, zmarłą 7 lutego 1915 roku.

W 2023 roku cmentarz został oznaczony pamiątkową tablicą w ramach Programu „Oznakowanie cmentarzy żydowskich na terenie Rzeczpospolitej Polskiej.

Właściciel praw autorskich do opisu: Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN