Historia

Kościół wzmiankowany w 1276 oraz 1353 roku. Wzniesiony około 3 ćw. XIII wieku. Następnie w wieku XV lub na początku XVI wieku nadbudowano wieżę oraz przebudowano zakrystię i podwyższono dach. Prawdopodobnie w 2. połowie XVI wieku dobudowano zachodni szczyt nawy a w XVII-XVIII wieku dobudowano kaplicę po stronie południowej, przekształcono otwory okienne i drzwiowe oraz obniżono dach. Dokonane restauracje: 2. połowa XIX wieku, około 1966 i 2010 roku.

Opis

Kościół położony w centrum wsi, wraz z cmentarzem (na planie prostokąta) otoczony obronnym murem z szeregiem strzelnic oraz podwyższoną bramą, pierwotnie zwieńczoną grzebieniem attyki. Orientowany, jednonawowy, murowany z kamienia łamanego i cegły, miejscami otynkowany. Założony na planie prostokąta z prezbiterium na planie kwadratu, nieco niższym i węższym, jednoprzęsłowym. Od zachodu wieża na planie kwadratu z kruchtą w przyziemiu, kryta dachem czterospadowym. Przy prezbiterium od południa kaplica na planie prostokąta, od północy zakrystia na planie prostokąta. Prezbiterium sklepione krzyżowo-żebrowo, w nawie oraz kaplicy i kruchcie strop płaski, zakrystia sklepiona kolebą. Nawa, prezbiterium i kaplica kryte dachami dwuspadowymi, zakrystia dachem pulpitowym. W zachodniej części nawy drewniana empora organowa wsparta na słupach. Otwory okienne prezbiterium zamknięte łukiem ostrym, w nawie w rozglifionych obramieniach zamknięte łukiem pełnym, w kaplicy prostokątne. Otwory drzwiowe zamknięte łukiem pełnym lub zbliżonym do odcinkowego. Do późnogotyckiego wyposażenia należy: sakramentarium ścienne i piaskowcowa chrzcielnica oraz płyta inskrypcyjna w posadzce prezbiterium (†1519, Jorge Kreitzelwicz). Pozostałe wyposażenie neogotyckie i neobarokowe z przełomu XIX/XX wieku.

Obiekt dostępny podczas nabożeństw.

Oprac. Teresa Przydróżna, OT NID we Wrocławiu, 17.03.2016 r.