Ruina dworu, Borzygniew
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Dwór w Borzygniewie należał do grupy śląskich dworów manierystycznych o elewacjach zdobionych sgraffitem z boni diamentowych dekorowanych stylizowanymi motywami roślinnymi i zwieńczonych charakterystycznymi szczytami.

Historia

Znajdujący się obecnie w ruinie, manierystyczny dwór wzniesiony został w 1613 r. dla Christofa von Mühlheim und Domantz i jego żony Barbary z domu Seidlitz. Przebudowany w XVIII i XIX w., uległ zniszczeniu w 1945 roku.

Pierwotnie był budowlą dwukondygnacyjną, krytą dwoma równoległymi, przenikającymi się, dwuspadowymi dachami w układzie kalenicowym względem fasady, zakończonymi parami bliźniaczych trzykondygnacyjnych szczytów. Dodatkowe dwa podobnie opracowane trzykondygnacyjne szczyty wznosiły się nad elewacją frontową, rozdzielone mniejszymi szczytami attykowymi. Szczyty ujmowały spływy wolutowe i obeliskowe sterczyny. Elewacje pokrywało sgraffito z boni diamentowych o taflach wypełnionych stylizowanymi motywami roślinnymi. Fasadę zdobił portal z herbami właścicieli umieszczonymi na fryzie belkowania oraz widniejący wyżej manierystyczny kartusz z inskrypcją fundacyjną. Wnętrze było dwutraktowe, z sienią nakrytą sklepieniem kolebkowym, które dekorowała okuciowa dekoracja sztukatorska. Sklepienia nakrywały też piwnice oraz pomieszczenia w drugim trakcie przyziemia.

Opis

Ruina dworu powiązana przestrzennie z folwarkiem, usytuowana jest w centrum wsi na wzniesieniu, na wsch. od kościoła.

Dwór był pierwotnie podpiwniczoną, dwukondygnacyjną budowlą, założoną na planie prostokąta. Obecnie zachowane są ściany magistralne do wysokości gzymsu wieńczącego oraz częściowo szczyty nad fasadą i zach. elewacją boczną. Na elewacjach widoczny jest mocno zniszczony detal architektoniczny w postaci boniowania, gzymsów, spływów wolutowych i wyrobionych w tynku obramień okiennych. Na elewacji pn. spod warstwy uszkodzonych tynków wyłania się sgraffito w formie pseudoboni. W fasadzie znajduje się częściowo zachowany portal z pozostałością fryzu z owalnych kartuszy herbowych w partii belkowania. Powyżej umieszczony jest kamienny kartusz w obramieniu z ornamentu zwijanego z inskrypcją fundacyjną i datą 1613.

Zabytek dostępny.

Oprac. Beata Sebzda, OT NID we Wrocławiu, 20.02.2015 r.

Bibliografia

  • Eysymontt K., Architektura renesansowych dworów na Dolnym Śląsku, Wrocław 2010, s. 245-246.
  • G. Grundmann, Burgen, Schlösser und Gutshauser in Schlesien, t. 2, Frankfurt am Main 1982, s. 75.
  • Jagiełło-Kołaczyk M. Sgrafita na Śląsku 1540-1650. Wrocław 2003, s.145, 148, 162, 369.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce. Seria Nowa, t. 4: Województwo wrocławskie, Sobótka, Kąty Wrocławskie i okolice, Warszawa 1991, s.10.
  • Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska. Warszawa 2005, s. 29.
  • Sieber H. Burgen und Schlösser in Schlesien, Frankfurt am Main 1962, s. 61.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 144.
 

Informacje ogólne

  • Rodzaj: dwór
  • Chronologia: 1613 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Borzygniew
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. wrocławski, gmina Mietków
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy