Zespół kościoła parafialnego pw. św. Anny, Bobin
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Zespół kościoła parafialnego pw. św. Anny

Bobin

photo

Kościół jest typowym przykładem architektury wzniesionej w duchu historyzmu z elementami neoromanizmu i neogotyku, dzwonnica to typowy przykład tradycyjnego budownictwa drewnianego.   

Historia

Pierwsza wzmianka o Bobinie pochodzi z 1246 r., odbył się wtedy w Bobinie zjazd dygnitarzy przy Bolesławie księciu krakowskim i sandomierskim. Informacja o istnieniu parafii w tym miejscu pochodzi z 1325 r., w dokumentach z 1470 r. wspomniany jest drewniany kościół pod wezwaniem św. Idziego. Stał on w innym miejscu niż obecnie, w zachodnim krańcu wsi, w miejscu zwanym Niwa. Właściciel Bobina Kacper Smolik, w 1565 r. sprofanował i spalił kościół i przez 48 lat parafia była w rękach innowierców. W 1613 r. Sebastian Lubomirski, ufundował nowy kościół, modrzewiowy, na obecnym miejscu, kościół został konsekrowany w 1623 r. przez biskupa Tomasza Oborskiego. Dokumenty wspominają o odbudowie kościoła po zniszczeniach wojennych (potop szwedzki 1655 – 1660 i wojna północna 1700 – 1721). Konsekracja kościoła odbyła się  w 1727 r. i dokonał jej biskup sufragan krakowski Michała Kunicki.
W 1808 roku Marianna Siemiońska, kolatorka i dziedziczka Bobina, Wolwanowic i Lekszyc, ufundowała drewniany kościół, który już w 1852 r. groził zawaleniem. Z tego też powodu rozpoczęto w 1861 roku budowę kościoła na planie krzyża, z cegły, o wymiarach 40 x15 łokci, wg projektu znanego krakowskiego architekta Filipa Pokutyńskiego. Fundatorem świątyni był hrabia Alfred Łoś – właściciel Bobina. Kościół został poświęcony i oddany do użytku wiernych w 1869 r.

Opis

Zespół kościoła parafialnego pw. św. Anny w Bobinie usytuowany jest w środkowej części wsi, po pd. stronie drogi łączącej wieś z Proszowicami i Koszycami, na niewielkim wzniesieniu. Składa się na niego murowany kościół i drewniana dzwonnica stojąca w linii ogrodzenia w północno-zachodnim narożniku działki. Świątynia jest orientowana, eklektyczna z elementami neoromanizmu i neogotyku. Jest to budowla jednonawowa, zamknięta trójbocznie bez wyodrębnionego prezbiterium z parą wysokich kaplic po obu stronach nawy, tworzących formę transeptu, oszkarpowana. Przy kaplicy południowej znajduje się zakrystia i kruchta. Nawa została nakryta pozornym sklepieniem kolebkowym a kaplice krzyżowym. Dach kościoła jest dwuspadowy, nad prezbiterium trójpołaciowy, kryty blachą cynkową. W skrzyżowaniu nawy i kaplic znajduje się wieżyczka na sygnaturkę. Elewacje świątyni zdobione są fryzem arkadowym i motywem ażurowej kratownicy. Elewacja frontowa została zwieńczona trójkątnym szczytem. Wyposażenie kościoła jest głównie barokowe z XVII i XVIII wieku, witraże wykonano wg projektu W.A. Durka w Krakowskim Zakładzie Witrażów S.G. Żeleńskich w 1919 i 1920 r. Drewniana dzwonnica pochodząca z XVIII i XIX wieku została zbudowana na rzucie kwadratu o lekko pochyłych ściana jako szalowana konstrukcja słupowa.

Obiekt dostępny z zewnątrz, wewnątrz w trakcie odprawiania nabożeństw lub po uzyskaniu zgody proboszcza.

Oprac. Tomasz Woźniak, OT NID w Krakowie, 12-03-2018

Bibliografia

  • Decyzja nr A-683 w sprawie wpisania dobra kultury do rejestru zabytków nieruchomych województwa małopolskiego z dnia 17-06-1994, PSOZ OW w Krakowie.
  • Krasnowolski B., Leksykon zabytków architektury Małopolski, Warszawa 2013
  • Zabytki sztuki w Polsce. Małopolska, Warszawa 2016

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1861 - 1869
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Bobin
  • Lokalizacja: woj. małopolskie, pow. proszowicki, gmina Proszowice - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy