Puszcza Białowieska, Białowieża
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Wpis na Listę światowego dziedzictwa położonej na pograniczu Polski i Białorusi Puszczy Białowieskiej obejmuje ogromną powierzchnię 141 885 ha, ze strefą buforową o powierzchni 166 708 ha. Puszcza jest dużym zespołem lasów nizinnych reprezentatywnych dla ekoregionu lasów mieszanych Europy Środkowej, a jej wartość podkreśla fakt, że obejmuje ona wszystkie typy ekosystemów leśnych występujących w regionie.

Puszcza Białowieska zachowała swoją naturalną postać i charakteryzują ją rozległe, nieprzekształcone przez człowieka obszary o wyjątkowo dużej powierzchni starodrzewi. W następstwie zachodzących na ich terenie naturalnych procesów, znajduje się tutaj wiele leżących oraz stojących martwych drzew, których obecność wpływa na bogactwo gatunków grzybów i bezkręgowców saproksylicznych.

Z punktu widzenia ochrony przyrody bardzo istotne jest występowanie na terenie Puszczy Białowieskiej wielu gatunków zwierząt, w tym: 59 gatunków ssaków, ponad 250 gatunków ptaków, 13 gatunków płazów, 7 gatunków gadów i ponad 12 000 gatunków bezkręgowców. Wartościowa jest przede wszystkim duża populacja żubrów, które stały się swoistym symbolem miejsca. Na obszarze Puszczy znajduje się około 900 osobników, czyli niespełna 25% światowej populacji i ponad 30% spośród przedstawicieli tego gatunku żyjących na wolności.

Polska część Puszczy Białowieskiej (Białowieski Park Narodowy) została wpisana na Listę światowego dziedzictwa w 1979 r. podczas 3. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa w Kairze i Luksorze, natomiast w 1992 r. na 16. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa w Santa Fe wpis poszerzono o część białoruską. W 2014 r. podczas 38. sesji Komitetu Światowego Dziedzictwa w Doha ponownie rozszerzono wpis i nadano miejscu nazwę Puszcza Białowieska (dec. 38 COM 8B.12).

Wpisu dokonano na podstawie kryteriów IX i X:

Kryterium IX:

Puszcza Białowieska to różnorodny kompleks chronionych ekosystemów leśnych, będących przykładem lasów mieszanych typowych dla ekoregionu Europy Środkowej, oraz szereg siedlisk nieleśnych, w tym łąki wilgotne, doliny rzek i inne tereny podmokłe. Obszar ten obejmuje tereny o wyjątkowej wartości dla ochrony przyrody, obejmujące m. in. rozległe starodrzewia. Ten duży i zwarty obszar leśny  jest miejscem występowania żywotnych populacji dużych ssaków, w tym ssaków drapieżnych (wilk, ryś i wydra) tworzących kompletną sieć pokarmową. Bogactwo martwych drzew - zarówno stojących jak i leżących - prowadzi do dużej różnorodności gatunków grzybów i bezkręgowców saproksylicznych. Wieloletnia tradycja badań naukowych nad niemal nienaruszonym ekosystemem leśnym oraz liczne publikacje, w tym opisy nowych gatunków, znacznie podnoszą wartość obiektu.

Kryterium X:

Puszcza Białowieska jest obszarem niezastąpionym dla zachowania różnorodności biologicznej, przede wszystkim ze względu na jej rozmiar, status ochronny oraz nieomal nienaruszony stan zachowania przyrody. Obiekt ten zamieszkuje największa żyjąca na wolności populacja żubra, który jest symbolem obiektu. Wartość Obiektu dla ochrony  różnorodności biologicznej jest ogromna, zapewniając ochronę 59 gatunkom ssaków, ponad 250 gatunkom ptaków, 13 gatunkom płazów, 7 gatunkom gadów i ponad 12 000 gatunków bezkręgowców. Flora Puszczy jest różnorodna i ma istotne znaczenie na poziomie regionalnym, a sam obiekt odgrywa znaczącą rolę w ochronie grzybów. Odkryto tu kilka nowych dla nauki gatunków, a swoje stanowiska ma tutaj wiele gatunków zagrożonych wyginięciem.

Obiekt dostępny dla zwiedzających.

Oprac. podstawie materiałów NID, 30-11-2015 r.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: przyrodniczy
  • Chronologia:
  • Forma ochrony: UNESCO
  • Adres: Białowieża
  • Lokalizacja: woj. podlaskie, pow. hajnowski, gmina Białowieża
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy