Grodzisko stożkowate nr 2, Bąków
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Grodzisko stożkowate nr 2

Bąków

photo

Grodzisko nr 2 w Bąkowie jest zapewne jednym z zespołu strażniczych obiektów zlokalizowanych w obszarze tzw. Przesieki Śląskiej. W pasie granicznym Śląska, Wielkopolski i Ziemi Wieluńskiej.

Usytuowanie i opis

Usytuowanie zabytku: grodzisko zlokalizowane jest w lesie przy jego krawędzi, ok. 800 m na wsch. od folwarku Brzezinka, ok. 200 m na pn. od drogi gruntowej prowadzącej do leśniczówki.

Grodzisko stożkowate nizinne założone zostało na planie owalu o wymiarach oko. 25-30 m. Stożek otoczony jest fosą od strony pn., zach. i wschodniej. Elipsowaty majdan wynosi się na wysokość ok. 2,5-4 m od dna fosy. Ma ona szerokość od 5 do 8 metrów. Wał zachował się czytelnie od strony zach., a od pn. i wsch. w stanie szczątkowym. Od pd. praktycznie jest on nieczytelny. Od zach. obiektu widoczny jest drugi zewnętrzny nasyp o szerokości oko. 4 m i długości ok. 30 metrów.

Historia

Badania sondażowe pozwalają na ustalenie, że obiekt był użytkowany od kon. XIII w. przez wiek XIV.

Stan i wyniki badań

Grodzisko było wielokrotnie badane powierzchniowo w okresie międzywojennym m.in. przez G. Raschkego, a później w 1957 r. przez J. Kaźmierczyka i K. Macewicza oraz w latach 1977, 1982, 2010 przez K. Spychałę. Rozpoznanie sondażowe w 1970 r. wykonał Z. Bagniewski. W wykopie sondażowym założonym na majdanie stwierdził istnienie warstwy kulturowej, a w niej zwartą warstwę przepalonej polepy, popiołu, kawałki cegły oraz kilkanaście fragmentów naczyń toczonych na kole, datowanych na XIV wiek. Stan obiektu dobry. W 1997 r. wykonano plan warstwicowy.

Grodzisko nr 2 w Bąkowie zlokalizowane jest w pasie wyniesień polodowcowych, obszarze który także w średniowieczu porośnięty był lasem. Było ono zapewne elementem średniowiecznego zespołu nadgranicznych grodów strażniczych pomiędzy Śląskiem, Wielkopolską i Ziemią Wieluńską. Odkryta warstwa popiołu i przepalonej gliny oraz fragmenty cegły świadczą, że na majdanie znajdowała się budowla - konstrukcja drewniana. Obiekt położony jest w obszarze pn. części tzw. Przesieki Śląskiej.

Grodzisko położone jest na gruntach Lasów Państwowych, po pn. stronie drogi gruntowej, leśnego duktu, prowadzącego z folwarku Brzezinka, koło leśniczówki, i dalej do przysiółka Piaseczna.

Oprac. Krzysztof Spychała, OT NID w Opolu, 13.12.2014 r.

Bibliografia

  • Hellmich M., Schlesische Wehranlagen, [w:] Altschlesien, t.3, 1930, s.22.
  • Raschke G., Voegeschichte des Kreises Kreuzburg OS, 1940, s.29.
  • Bagniewski Z., Wyniki badań sondazowych na grodziskach w powiecie Kluczbork, [w:] Terenowe badania archeologiczne na Opolszczyźnie rok 1970, 1970, s.43-44 (jako grodzisko I).
  • Kaźmierczyk J., Macewicz K., Wuszkan S., Studia i materiały do osadnictwa Opolszczyzny wczesnośredniowiecznej, 1977, s.42-43.
  • Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Opolu teczka nr A-312/70 oraz Karta Ewidencji Stanowiska Archeologicznego Bąków nr 2, AZP 83-41/9.
  • Archiwum Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu, teczka Bankau, Kr. Kreuzburg.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: grodzisko
  • Chronologia: koniec XIII-XIV w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Bąków
  • Lokalizacja: woj. opolskie, pow. kluczborski, gmina Kluczbork - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy