Zespół pałacowy, Zimnowoda
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Zespół pałacowy

Zimnowoda

photo

Pałac w Zimnowodzie, zaprojektowany przez architekta Stanisława Hebanowskiego, jest przykładem stylu historycznego - neorenesansu francuskiego, nawiązującego zarówno w bryle jak i w rozplanowaniu do francuskiej architektury rezydencjonalnej XVII w. i dzieł Henri Mansarta.

Historia

Wieś Zimnowoda pojawiaj się w źródłach od 1390 r. W końcu XIV w i w XV w. stanowiła własność Zimnowodzkich, w XVI w. Głosińskich, następnie Marszewskich. Ok. poł. XVIII w. należała do rodziny Rychłowskich, w posiadaniu której pozostawała jeszcze w 1841 r. W roku 1872 Zimnowodę nabył Mieczysław Kwilecki, w 1872 stanowiła własność Teodora Mycielskiego, a od 1875 r. wdowy po nim Ludwiki Mycielskiej z Bispingów. W latach 1879-1919 właścicielem majątku pozostawał Alfred Mycielski z Siedmiorogowa, a od 1919 r. Maria Mycielska z domu Łącka. W 1932 r. dobra znalazły się w posiadaniu Henryka Grocholskiego, rozstrzelanego przez Gestapo na rynku w Gostyniu w 1939 r. Po wojnie majątek przechodzi na Skarb Państwa. Pałac wzniesiony ok. 1864 r., po śmierci w Powstaniu Styczniowym syna właściciela majątku Teodora Mycielskiego, Ludwika. W latach 1950-59 mieściły się tutaj kolonie letnie dla dzieci, w latach 1960-68 zakład Lecznictwa Odwykowego, od 1986 mieści się w pałacu Państwowy Dom Pomocy Społecznej

Opis

Założenie pałacowe usytuowane zostało w północno zachodnim krańcu wsi, przy drodze z Borku do Koźmina. Składa się z części rezydencjonalnej i folwarcznej. Zespół rezydencjonalny złożony z pałacu i parku zajmuje południowo zachodnią część założenia. Pałac zbudowany w stylu renesansu francuskiego jest budowlą murowaną, piętrową, na odcinkowo sklepionych piwnicach, z fasadą zwróconą na południowy wschód, posiada elewacje tynkowane, boniowane, bogato zdobione dekoracją architektoniczną i rzeźbiarską. Jest to budynek symetryczny, składa się z trzech ryzalitów, które połączone są korpusem głównym. Nakryty dachem w stylu Mansarta z licznymi kominami. Ryzality mają odrębne dachy z dekoracyjnie zakończonymi kominami z okazałymi aediculami lukarn. Bogato dekorowana fasada z odrębnym porządkiem pilastrów dla każdej części. Wejście w ryzalicie środkowym poprzedzone jest gankiem wspartym na czterech filarach i ozdobione rzeźbami.

Układ wnętrza 2- oraz 2,5-traktowy. Na osi znajduje się dwukondygnacyjny, bogato dekorowany, reprezentacyjny hall i sień. Na parterze skupione zostały pomieszczenia reprezentacyjne z okazałą jadalnią od pd. oraz pomieszczenia mieszkalne w części pn. We wschodniej partii pałacu, od strony gospodarstwa usytuowany był gabinet pana domu. Pałac otacza park krajobrazowy, częściowo regularny, o powierzchni 13.26 ha., pochodzący z 1 poł. XIX w., przekształcony około 1864 r. i po 1890 r. Część południowo wschodnia parku regularna, z czterorzędową aleją kasztanowców i lip, dochodząca do gazonu przed frontem pałacu. Równolegle do niej, bliżej rezydencji biegną dwa szpalery grabowe. Część północno zachodnia parku ma charakter krajobrazowy.

Dostępność obiektu: ograniczona dla zwiedzających, w pałacu mieści się Dom Pomocy Społecznej, park dostępny

Oprac. Beata Marzęta, NID OT Poznań, 23.11.2015

Bibliografia

  • Libicki M., Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 1996, s. 313
  • Libicki M., Libicki P., Dwory i pałace wiejskie w Wielkopolsce, Poznań 2003, s. 447-448
  • Skuratowicz J. /red./, Majątki Wielkopolskie, t. 1 Powiat Gostyński, Szreniawa 1994, s. 179-180
  • Zgodziński B., Województwo leszczyńskie, Warszawa-Poznań 1989, s. 408

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: 1864 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Zimnowoda 17
  • Lokalizacja: woj. wielkopolskie, pow. gostyński, gmina Borek Wielkopolski - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy