Willa Koziańskich, ob. Galeria Sztuki im. Wł. i J. Kulczyckich, Zakopane
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Willa Koziańskich, ob. Galeria Sztuki im. Wł. i J. Kulczyckich

Zakopane

photo

Murowana willa pochodzi z lat 20. XX wieku, wzniesiona dla rodziny Koziańskich, w stylu dworkowym. Obecnie znajduje się w nim Galeria Sztuki Współczesnej.

Historia

Willa została wzniesiona na początku lat 20. XX wieku. Budowę zakończono w 1924 roku, data ta widnieje na elewacji wschodniej. Według tradycji, autorem projektu był Stanisław Noakowski. Jest jednak możliwym, że zaprojektował go Franciszek Kopkowicz, pod którego kierownictwem został wzniesiony. Budynek o charakterze rezydencji był własnością rodziny Koziańskich. W 1938 roku dokonano niewielkich przeróbek we wnętrzach. Po II wojnie światowej obiekt zakupił Urząd Rady Ministrów na cele reprezentacyjne. W 1981 roku budynek przekazano władzom miasta, które oddały go Muzeum Tatrzańskiemu z przeznaczeniem na ekspozycję kolekcji kobierców wschodnich Włodzimierza i Jerzego Kulczyckich. W latach 1984-1990 przeprowadzono prace remontowe, m.in. wymianę pokrycia dachowego, odgrzybienie podłóg w pomieszczeniach, prace zabezpieczające przed wodami gruntowymi, malowanie elewacji.

Opis

Budynek usytuowany jest na południowo-wschodnim zboczu Kozińca, po zachodniej stronie Drogi na Koziniec. Od strony południowo-zachodniej otoczenie obiektu stanowi ogród, tarasowo schodzący w kierunku sąsiedniej działki. Posesja otoczona jest ogrodzeniem z metalowych ram wypełnianych kratką. Willa wzniesiona jest w stylu dworkowym. Założona na rzucie nieregularnym, w formie prostokąta, z tarasem od zachodu, od frontu zamkniętym łukiem półokręgu. Układ pomieszczeń dwutraktowy. Budynek dwukondygnacyjny od południowego-wschodu, trójkondygnacyjny od ogrodu - z uwagi na znaczny spadek terenu, podpiwniczony. Obiekt nakryty jest dachem łamanym, mansardowym, z pulpitowym otwarciem w połaciach południowo-wschodniej i południowo-zachodniej. Willa murowana z cegły i sztucznego kamienia. Więźba dachowa krokwiowo-stolcowa, dach kryty blachą. Elewacje tynkowane, w partii przyziemia obłożone kamieniem. Pod dachem dekoracyjny gzyms. W elewacjach od strony ulicy i ogrodu piętrowe facjaty o neobarokowych, falistych szczytach, zwieńczone kamiennymi kulami. W szczytach facjat balkony z balustradami z betonowych tralek. Wewnątrz w pomieszczeniach ułożone dekoracyjnie parkiety, stropy dekorowane skromnymi stiukami.     

Zabytek dostępny z zewnątrz przez cały rok, wewnątrz w godzinach otwarcia Muzeum

Oprac. Olga Dyba NID OT w Krakowie, 01.06.2015 r.

Bibliografia

  • Długołęcka L., Pinkwart M., Zakopane. Przewodnik historyczny. Warszawa 1988, s. 276.
  • Jabłońska T., Moździerz Z., W zgodzie z naturą, historią i duchem czasu. „Rocznik Podhalański”, t. IV, s. 357-396.
  • Jabłońska T., Moździerz Z., Muzeum Tatrzańskie - muzeum przestrzenne. Zakopane 1986, s. 33.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: willa
  • Chronologia: l. 20. XX w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Droga na Koziniec 8, Zakopane
  • Lokalizacja: woj. małopolskie, pow. tatrzański, gmina Zakopane
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy