Kościół parafialny pw. św. Zofii, Sławoszew
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół parafialny pw. św. Zofii

Sławoszew

photo

Kościół parafialny pw. św. Zofii wzniesiony w 2 połowie XVIII w. jest cennym przykładem drewnianego budownictwa sakralnego południowej Wielkopolski. Zachował bryłę i barokowe wyposażenie z ołtarzem głównym datowanym na 1717 r.

Historia

Parafia w Sławoszewie wymieniana w 1405 roku w związku z powstaniem pierwszego drewnianego kościoła ufundowanego przez Zarembów. Następna świątynia wzniesiona została z inicjatywy Franciszka Skrzetuskiego. Obecny kościół wzniesiony w miejscu poprzedniego powstał w 1764 r. wg daty umieszczonej na chorągiewce sygnaturki. Kościół był wielokrotnie remontowany w latach 1870, 1919. W 1946 r. wymieniono gontowe pokrycie dachu na blaszane. W okresie od 1975 do 1987 wykonano szereg remontów we wnętrzu, założono nową podłogę, odmalowano ołtarze i chrzcielnicę. Kolejne remonty miały miejsce w 1987 roku i w latach 1990-93.

Opis

Sławoszew wieś położona 4 km na pn.- wsch. od Kotlina. Kościół parafialny pw. św. Zofii usytuowany w pn. części wsi na niewielkim wzniesieniu. Otaczający go teren to dawny cmentarz przykościelny ogrodzony drewnianym płotem z bramą główną od zach. W pobliżu kościoła znajdują się dzwonnica, plebania i kaplica przedpogrzebowa.

Kościół orientowany, jednonawowy wzniesiony na planie prostokąta z węższym prostokątnym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Zachodnia cześć nawy stanowi przyziemie kwadratowej wieży. Przy prezbiterium od pn. znajduje się zakrystia z przedsionkiem, przy nawie głównej dwie kruchty, od pd. kwadratowa i od zach. prostokątna.

Kościół z nieco niższym prezbiterium nakrywają wysokie dwuspadowe dachy, nad zamknięciem prezbiterium przechodzący w dach trójpołaciowy. Zakrystia i dwie kruchty nakryte są dachami dwuspadowymi. Nad całością dominuje trzykondygnacyjna wieża przykryta baniastym hełmem, z latarnią, zakończona iglicą z kulą i krzyżem. Pomiędzy nawą a prezbiterium sześcioboczna wieżyczka na sygnaturkę, nakryta hełmem z latarnią, zwieńczona chorągiewką z symbolem krzyża i datą 1764.Wszystkie połacie dachu kościoła i wieży pokryte są blachą.

Budowla jest drewniana, konstrukcji zrębowej, z wieżą konstrukcji słupowej. Na styku nawy i przyziemia wieży murowane przypory. Ściany kościoła z zewnątrz oszalowane, zwieńczenie na jednym poziomie profilowanym gzymsem koronującym, nakrytym okapem przechodzącym w ścianie zach. w okapnik. Elewacja zachodnia jednowieżowa z kruchtą. Wszystkie otwory okienne i drzwiowe ujęte zostały w szerokie obramienia. Obramienia okienne zdobione są dekoracjami faliście wykrojonych listew, drzwiowe w kształcie półkola lub łuku odcinkowego.

Wnętrze jednonawowe, z wyodrębnionym węższym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Między prezbiterium i nawą na znajdującej się profilowanej belce tęczowej umieszczono barokowy krucyfiks barokowy z 2 poł. XVIII w. Wnętrze nakryte jest stropami z dekoracją pseudokasetonową, z motywami symbolicznymi. W zachodniej części nawy znajduje się empora muzyczna z balustradą, wparta na czterech ozdobnych słupach. Barokowe wyposażenie kościoła obejmuje ołtarz główny z rzeźbami św. Piotra i Łukasza. W ołtarzu znajduje się obraz Matki Boskiej Częstochowskiej. Dwa ołtarze boczne z 2. ćw. XVIII w. z rzeźbami śś. Mikołaja i Benona oraz Józefa i Jana Nepomucena. Cennym zabytkiem jest barokowa chrzcielnica z rzeźbą Jana Chrzciciela i organy z 1887 r..

W otoczeniu kościoła znajduje się groby, drewniana dzwonnica z 1880 roku, dom przedpogrzebowy, plebania.

Zabytek dostępny z zewnątrz. Możliwość zwiedzania wnętrza świątyni po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym. Bliższe informacje oraz godziny Mszy Św. podane są na stronie internetowej diecezji kaliskiej.

Oprac. Radomiła Banach, OT NID w Poznaniu, 26-07-2017 r.

Bibliografia

  • E.Callier, Powiat kaliski w XVI wieku, s.140
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X, s.790
  • Drewniane kościoły w Wielkopolsce, koncepcja, teksty i wybór fotografii P. Maluśkiewicz, Poznań 2004, s. 233.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. V, z. 5: powiat jarociński, Warszawa 1959, s.17.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1764 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Sławoszew 39
  • Lokalizacja: woj. wielkopolskie, pow. jarociński, gmina Kotlin
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy