Kościół fil. pw. Matki Bożej Częstochowskiej, Siecieborzyce
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół fil. pw. Matki Bożej Częstochowskiej

Siecieborzyce

photo

Cenny przykład średniowiecznej architektury sakralnej.

Historia

Najstarsza wzmianka o Siecieborzycach, pochodząca z 1273 roku, dotyczy ekskomuniki, którą biskup wrocławski Tomasz II obłożył miejscowego proboszcza Jana. Kościół powstał  w 2. połowie XIII wieku. W XVI stuleciu dostawiono do niego wieżę, zakrystię i kruchtę. Około 1508 roku płaski strop nad nawą i kolebkę nad prezbiterium zastąpiono ceglanymi sklepieniami. Prawdopodobnie w tym samym czasie powiększono większość otworów okiennych i otynkowano elewacje.  W 1905 roku przeprowadzono regotycyzację kościoła, podczas której m.in. wykonano polichromie na sklepieniach.

Opis

Kościół usytuowany w środkowej części wsi, przy zbiegu dróg z Chotkowa, Borowa i Witkowa, na niewielkim wyniesieniu terenu otoczonym szesnastowiecznym kamiennym murem z budynkiem bramnym umieszczonym po południowej stronie. Świątynia orientowana, jednonawowa. Założona na planie prostokąta, z węższym, prosto zamkniętym prezbiterium od wschodu, zakrystią dostawioną od północy, kruchtą od południa i wieżą dobudowaną po zachodniej stronie. Nawa i niższe od niej prezbiterium nakryte dachami dwuspadowymi ujętymi schodkowymi szczytami. Przybudówka północna nakryta przedłużoną połacią dachu prezbiterium. Dwuspadowy dach kruchty zamknięty szczytem wolutowym. Prostopadłościenną wieżę  oskarpowaną w narożach wieńczy czterospadowy hełm. Kościół wzniesiony z kamieni, dachy kryte dachówką karpiówką układaną w koronkę, z wyjątkiem hełmu wieży wyłożonego blachą. Elewacje na dużych fragmentach pozbawione tynku, artykułowane otworami okien i drzwi. Okna rozglifione, zamknięte łukiem ostrym i łukiem odcinkowym. Zachowane dwa uskokowe portale ostrołukowe. Wnętrze nawy nakryte sklepieniem sieciowym, prezbiterium - gwiaździstym, zakrystii - kryształowym, kruchty - krzyżowo-żebrowym. Na sklepieniach zachowane neogotyckie polichromie z 1905 roku wykonane przez Josepha Langera, który wcześniej przebadał kościół, odkrywając w nim trzy warstwy wcześniejszych polichromii (gotyckie i barokowe). Zabytkowe wyposażenie reprezentują: barokowy ołtarz z 1661 roku z obrazem Zmartwychwstania w zwieńczeniu, renesansowa ambona z 1588 roku z dekoracją malarską, kamienne epitafia z 2. połowy XVI i z XVII wieku poświęcone właścicielom Siecieborzyc - członkom rodziny Knobelsdorfów i gotyckie drzwi z okuciami.

Dostęp do zabytku ograniczony. Możliwość zwiedzania wnętrza po wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym.

Oprac. Anna Jackiewicz, OT NID w Zielonej Górze, 17.12.2014 r.

Bibliografia

  • Garbacz K., Przewodnik po zabytkach województwa lubuskiego, t. 2: Powiaty: żarski - żagański - nowosolski - wschowski, Zielona Góra 2012, s. 151-153.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 767-768.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 2. poł. XIII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Siecieborzyce
  • Lokalizacja: woj. lubuskie, pow. żagański, gmina Szprotawa - obszar wiejski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy