Kościół parafialny pw. św. Katarzyny, Radziki Duże
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kościół parafialny pw. św. Katarzyny

Radziki Duże

photo

Kościół stanowi cenny przykład sakralnej architektury gotyckiej, uzupełnionej w XIX w. elementami neogotyckimi.

Historia

Parafia Radziki Duże była erygowana w XIV wieku. Wieś wzmiankowano w 1384 r. jako osadę należącą do kasztelana dobrzyńskiego - Andrzeja herbu Ogończyk, dającego początek rodzinie Radzikowskich. Z tego też czasu pochodzi obecny, murowany kościół parafialny pw. św. Katarzyny, zbudowany na przełomie XIV i XV w., odnotowany w dokumentach źródłowych z 1448 roku. W 1887 r. budynek został gruntownie wyremontowany, m.in. przebudowano szczyty elewacji wschodniej i zachodniej, nadając im cechy neogotyckie. W 1906 r. wzniesiono murowane ogrodzenie podwórza kościelnego. Kolejny poważny remont przeprowadzono w połowie XX w., kiedy odnowiono wnętrze świątyni.

Opis

Kościół parafialny pw. św. Katarzyny zlokalizowany w centralnej części wsi, usytuowany na niewielkim wzniesieniu, po zachodniej stronie lokalnej drogi, w otoczeniu starodrzewu. Teren kościelny ogrodzony murem z 1906 r., w jego obrębie ulokowana neogotycka dzwonnica. Kościół wybudowany w stylu gotyckim, orientowany o zwartej bryle architektonicznej. Założony na planie prostokąta z bocznymi aneksami: zakrystią - od północy i kruchtą - od południa. Murowany z cegły w układzie gotyckim z użyciem zendrówki na podmurówce z kamieni polnych, ściany wewnętrzne tynkowane. Dachy nad korpusem i kruchtą dwuspadowe, nad zakrystią - pulpitowe, kryte blachą. Elewacje nietynkowane, na kamiennym cokole z odsadzką, zwieńczone uformowanym z cegły gzymsem podokapowym. Ściany zewnętrzne opięte w narożach szkarpami o jednym uskoku. Elewacje wschodnie i zachodnie zakończone wydatnymi trójkątnymi szczytami z blendami i sterczynami, oddzielonymi od dolnej kondygnacji płaskimi gzymsami kordonowymi z obdaszkiem. Szczyt wschodni zwieńczony neogotycką wieżyczką na sygnaturkę. W przyziemiu elewacji zachodniej ulokowany ostrołukowy portal. Główne wejście do kościoła budynku prowadzi przez kruchtę od strony elewacji południowej. Ściana kruchty zakończona trójkątnym szczytem, w którym ostrołukowa blenda (tynkowana i malowana w kolorze niebieskim) z figurą NMP. W przyziemiu portal zamknięty łukiem ostrym. Wnętrze kościoła - salowe, nakryte stropem płaskim, w zakrystii i kruchcie sklepienia kolebkowe. Otwory okienne ostrołukowe, umieszczone w płycinach zamkniętych odcinkowo. W zakrystii i kruchcie zachowane portale ostrołukowe formowane z cegły. Wyposażenie niejednolite - ołtarz główny z przełomu XIX i XX w. (z umieszczonym w centrum obrazem Matki Boskiej z Dzieciątkiem; dzieło pochodzi z początku XVII wieku). W ołtarzach bocznych - Matka Boska Bolesna z 1856 r. i Chrystus Ukrzyżowany. Na uwagę zasługuje również chrzcielnica rokokowa z 1776 r. oraz krucyfiks gotycki z II poł. XIV wieku.

Zabytek dostępny.

Oprac. Bernardeta Popek- Olszowa, OT NID w Toruniu, 18-11-2015 r.

Bibliografia

  • Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, t. 11, Województwo bydgoskie, z. 12, Powiat rypiński, s. 9-10.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 2. poł. XIV w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Radziki Duże 33
  • Lokalizacja: woj. kujawsko-pomorskie, pow. rypiński, gmina Wąpielsk
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy