Historia

Kościół w Przecławicach (niem. Prisselwirtz, od 1937 Prisselbach) istniał już w średniowieczu. W dokumencie wydanym 1353 roku wymieniony został proboszcz. Sam kościół w źródłach historycznych wzmiankowany był po raz pierwszy w roku 1376. W roku 1492 Przecławice przeszły na własność wrocławskiego klasztoru klarysek i pozostawały w ich posiadaniu do czasów sekularyzacji w roku 1810. Po II wojnie światowej świątynia zachowała rangę kościoła parafialnego, od roku 1983 jest kościołem filialnym parafii w Jaksonowie.

Obecny kościół wzniesiony został w 1 poł. XVI w. W k. XVI w. wokół kościoła założony został warowny cmentarz otoczony murem. W czasach późniejszych kościół wielokrotnie był przekształcany. Wiadomo, iż w wieku XVII nawa przykryta była stropem. W roku 1750 przesklepiono kaplicę północną (obecnie przykrytą stropem) oraz założono chór muzyczny. Zapewne ok. 1869 roku miał miejsce gruntowy remont kościoła wraz z przebudową. W nawie założono pseudosklepienie krzyżowe oraz powiększono otwory okienne, zbudowana została także kruchta południowa. W roku 1913 przebudowano chór muzyczny. W czasie działań wojennych kościół został częściowo uszkodzony i pozostawał nieużytkowany. Remont kapitalny kościoła przeprowadzono latach 1965-6, w ramach remontu odbudowano pseudosklepienie w nawie, zlikwidowano emporę organową oraz założono nowe tynki.

Opis

Kościół orientowany, usytuowany środkowej części miejscowości, po północnej stronie głównej drogi. Otoczony warownym cmentarzem ogrodzonym kamienno-ceglanym murem z bramą zwieńczoną późnorenesansowym prostokątnym szczytem ujętym spływami wolutowymi. Przed bramą ustawione trzy krzyże pokutne.

Murowany z kamienia z użyciem cegły, tynkowany. Jednonawowy z kwadratowym prezbiterium i dostawioną na osi korpusu od zach. prostokątną wieżą. Od północy do prezbiterium przylega zakrystia; do wschodniej części nawy dostawiona kaplica. W płd.-wsch. narożu, między nawą i wieżą, dobudowana prostokątna kruchta z klatką schodową. Elewacje gładko tynkowane, tynki współczesne. Otwory okienne nawy wtórnie przemurowane, zamknięte łukiem odcinkowym, we wschodniej ścianie prezbiterium zachowany wąski otwór okienny z maswerkiem zdobiony motywem trójliścia. W pozostałych członach budowli otwory okienne różnej wielkości, zamknięte łukiem odcinkowym.

Prezbiterium przykryte sklepieniem krzyżowym, w nawie założone pozorne sklepienie krzyżowe, zakrystia przykryta jest sklepieniem kolebkowym. Nawa i prezbiterium przykryte zostały dachem dwuspadowym o wspólnej kalenicy. Masywną trójkondygnacyjną wieża wieńczy wysoki ostrosłupowy hełmem.

Zachowane jest barokowe wyposażenie kościoła oraz klasycystyczna ambona. Nadstawa gotyckiego ołtarza łączona z Mistrzem Lubińskich Figur, stanowiąca pierwotne wyposażenie kościoła, w roku 1968 przekazana została do Muzeum Narodowego we Wrocławiu. W otworze drzwiowym między prezbiterium i zakrystią zachowane są drewniane drzwi pobite blachą z datą „1693”.

Zabytek dostępny.

oprac. Maria Czyszczoń, OT NID we Wrocławiu, 30.10.2015 r.