Historia

Miejscowość została założona w XIII w. Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1302 r., gdy Olszową wymieniono wśród wsi mających obowiązek przekazywać dziesięcinę na rzecz klasztoru cysterskiego w Jemielnicy. Wieś od początku należała do parafii w Kluczu, wymienianej w dokumentach od 1319 r. Drewniany kościół opisywany jest w protokołach z XVII - wiecznych wizytacji, do ok. 1688 r. poświęcony był św. Jadwidze. Dzisiejszy kształt został mu nadany w 1748 r., kiedy został przebudowany lub, być może, wybudowany od nowa. Kościół był remontowany w latach 1988 i 2007. W całości oszalowany w 2 poł. XX w.

Opis

Kościół znajduje się przy wschodnim skraju wsi, w rozwidleniu dróg prowadzących do Zimnej Wódki oraz na pola. Jest orientowany, usytuowany na prostokątnym cmentarzu, otoczonym kamiennym murem. Przed kościołem stoi kamienny krzyż z umieszczoną we wnęce figurą NMP. Kościół jest drewniany, o charakterze barokowym. Wzniesiony został w konstrukcji zrębowej oraz słupowej (wieża), na podmurówce z kamienia i cegły. Plan budynku składa się z szerszej nawy na planie zbliżonym do kwadratu, połączonej ukośnymi ścianami z krótkim, zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Od zachodu do nawy przylega kwadratowa wieża, od północy do prezbiterium - zakrystia z lożą kolatorską na piętrze, dostępną zabudowanymi schodami biegnącymi przy ścianie nawy. W bryle kościoła dominuje nowsza wieloboczna wieżyczka na sygnaturkę, umieszczona nad wschodnią krawędzią nawy i kryta ostrosłupowym daszkiem. Dachy nad wieżą i nawą mają wspólną kalenicę. Północne połacie dachów nad nawą i znacznie niższym prezbiterium są przedłużone, tworząc przy nawie szeroki okap, przy prezbiterium kryjąc zakrystię z lożą. Aneks schodowy kryty jest daszkiem pulpitowym. Wszystkie dachy pokrywa gont, elewacje są współcześnie oszalowane deskami w układzie pionowym. Okna zamknięte są łukiem płaskim i szklone barwnymi witrażami. Nad nawą znajduje się strop płaski, nad prezbiterium płaski z fasetami, nad zakrystią i wieżą stropy belkowe. Na profilowanej belce tęczowej znajduje się barokowa grupa Ukrzyżowania. Chór muzyczny o prostym parapecie, wsparty jest na dwóch parach słupów z ozdobnymi głowicami. Loża kolatorska otwarta jest do wnętrza dwudzielnym, prostokątnym otworem. Wyposażenie składa się m.in. z barokowego, ramowego ołtarza głównego ze współczesnym obrazem przedstawiającym Adorację Matki Bożej Śnieżnej; barokowych, architektonicznych ołtarzy bocznych z obrazami z XVIII w. i współczesnymi; klasycystycznej ambony z przedstawieniami czterech Ewangelistów i ludową rzeźbą Chrystusa Frasobliwego. Całe wnętrze jest odeskowane, w kolorze naturalnego drewna.

Z zewnątrz ogólnodostępny, wnętrza dostępne podczas nabożeństw lub po uzgodnieniu z księdzem proboszczem.

Oprac. Ewa Kalbarczyk-Klak, OT NID w Opolu, 22.09.2014 r.