Pałac i park, Milicz
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

photo

Klasycystyczna rezydencja otoczona parkiem krajobrazowym.

Historia

Pałac został wzniesiony wg planów architekta Karola Gotfryda Geisslera, zatwierdzonych w 1799 r. przez właściciela dóbr milickich hrabiego Joachima Karola von Maltzana. Rozbudowany w 1910. Od 1950 r. siedziba szkół kształcących leśników.

Opis

Klasycystyczny pałac, z pseudoklasycystycznymi dobudówkami. Murowany z cegły, otynkowany, dwukondygnacyjny. Korpus na planie wydłużonego prostokąta, dwutraktowy z węższym korytarzem od północy, z półowalnym ryzalitem pośrodku od pd. i dwoma prostokątnymi ryzalitami od pn., pomiędzy którymi portyk kolumnowy wejścia głównego. Skrajne, zakończone trójbocznie ryzality dodano w 1910. Na osi pałacu owalna sala reprezentacyjna, w bryle akcentowana kopułą na wysokim tamburze. Wnętrze sali dekorowane jońskimi półkolumnami dźwigającymi belkowanie i spłaszczoną pozorną kopułę.

Od zachodu do korpusu przylega dobudówka z 1910, dawny dom zajezdny przekształcony na internat, dwukondygnacyjny z dziedzińcem wewnętrznym. Północny dziedziniec paradny ujmują oficyny z ok. 1750, przebudowane ok. 1800 i XX w., a od pn. mur z bramą, ok. 1910, na którego filarach posągi nimf i Ledy. Podjazd z owalnym gazonem z secesyjną fontanną z piaskowca oraz posągami z brązu: dwóch spiętych koni (ok. 1920) i pięściarza (wykonana ok. 1920 kopia rzeźby hellenistycznej).

Pałac otacza rozległy park sentymentalno-romantyczny z elementami klasycystycznymi, założony 1800 wg projektu inspektora budowlanego Leonhard Schätzla. Główną oś kompozycji wyznacza kanał Baryczy, biegnący równolegle do pałacu. W parku zachowana brama wjazdowa od strony miasta, relikty bramy tryumfalnej upamiętniającej zwycięstwo nad Napoleonem i brama Czarna.

Zabytek dostępny, wnętrza pałacu po uzgodnieniu z administracją szkoły.

Oprac. Grzegorz Grajewski, OT NID we Wrocławiu, 21.10.2014 r.

Bibliografia

  • Brzezicki S., Nielsen Ch., Grajewski G., Popp D. (red.), Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Wrocław 2006, s. 568.
  • Eysymontt K., Nowa rezydencja i ogród w Miliczu, „Roczniki Sztuki Śląskiej”, t. XV (1991), s. 93-101.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce. Seria Nowa, t. 4: Województwo wrocławskie, z. 3: Milicz, Żmigród, Twardogóra i okolice, Warszawa 1997, s. 53-57.
  • Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005, s. 231-232.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: koniec XVIII w.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Aleja Piastów , Milicz
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. milicki, gmina Milicz - miasto
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy