Kurhan, st.25, Majdan Górny
Narodowy Instytut Dziedzictwa en
photo

Przykład jednego z niewielu zachowanych kopców-kurhanów pradziejowych położonych na pograniczu Grzędy Sokalskiej i Roztocza Tomaszowskiego, obejmujących tereny południowo-wschodniej Lubelszczyzny, usytuowanych pojedynczo lub w niewielkich skupiskach i łączonych z młodszą epoką kamienia lub wczesną epoką brązu (prawdopodobnie kulturą ceramiki sznurowej). Kopiec wchodzi w skład kompleksu sześciu tego typu stanowisk zlokalizowanych w Majdanie Górnym. Spośród innych kopców wyróżnia go: lokalizacja na kulminacji garbu terenowego i dobry stan zachowania.

Usytuowanie i opis

Kurhan znajduje się we wschodniej części miejscowości, około 1 km na północ w linii prostej od zabudowań wsi Chorążanka, na wschodnim obrzeżu lasu o nazwie „Stary Las”, ok. 100 m w linii prostej na zachód od jego wschodniej granicy i drogi polnej biegnącej wzdłuż wschodniej krawędzi lasu. Usytuowany jest na kulminacji garbu terenowego, w lesie liściastym przy dukcie leśnym.

Kurhan jest dobrze czytelny w terenie. Zachował się do wysokości ok.1-1,50 m przy średnicy ok. 20 m. Jest to mogiła zawierająca pod nasypem lub w jego wnętrzu pojedynczy pochówek lub kilka pochówków z młodszej epoki kamienia lub wczesnej epoki brązu, prawdopodobnie kultury ceramiki sznurowej.

Historia

Kopiec należy łączyć z młodszą epoką kamienia lub wczesną epoką brązu, najprawdopodobniej z kulturą ceramiki sznurowej.

Po raz pierwszy kopce w Majdanie Górnym zostały wymienione pod koniec XIX w. w „Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich”, jako „cztery kurhany położone za wsią od strony południa”, bez dokładnego opisu, który mógłby dziś posłużyć do wskazania jednego z sześciu stanowisk kurhanowych zidentyfikowanych w miejscowości w 1989 r. podczas badań powierzchniowych przeprowadzonych w ramach Archeologicznego Zdjęcia Polski. Informację ze słownika powtórzył S. Nosek dodając, że kurhany położone są na południe od tzw. Białej Góry. Od czasu zidentyfikowania kopca w trakcie badań AZP do chwili obecnej jego stan zachowania nie uległ zmianie, jest on bowiem położony na terenie zalesionym i wyłączony z prac polowych.

Stan i wyniki badań

Stanowisko nie było dotąd badane wykopaliskowo. Plan sytuacyjno-wysokościowy stanowiska wykonali w 1989 r.: J. Niedźwiedź i A. Medak. Badania powierzchniowe Archeologicznego Zdjęcia Polski na stanowisku przeprowadził w 1992 r. W. Koman.

Obiekt dostępny dla zwiedzających. Dobrze widoczny z duktu leśnego.

Oprac. Ewa Prusicka, OT NID w Lublinie, 23-03-2015 r.

Bibliografia

  • Nosek S., Materiały do badań nad historią starożytną i wczesnośredniowieczną międzyrzecza Wisły i Bugu, „Annales UMCS, vol. VI, sec. F, 1951(1957), s. 378.
  • Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich (red. F. Sulimirski), t. 2, Warszawa 1880-1895, s. 721.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kurhan
  • Chronologia: 2900 - 2200 r. p.n.e.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Majdan Górny
  • Lokalizacja: woj. lubelskie, pow. tomaszowski, gmina Tomaszów Lubelski
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy