Pałac Gubernatora, ob. Wyższe Seminarium Duchowne, Łomża
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Pałac Gubernatora, ob. Wyższe Seminarium Duchowne

Łomża

photo

Budynek reprezentacyjny, podkreślający administracyjną wagę miasta w 2. poł. XIX w., dobrze zachowany, jednorodny stylistycznie, odznaczający się bogatym wystrojem elewacji.

Historia

W 1866 r. Łomża stała się stolicą Guberni Łomżyńskiej i wówczas podjęto decyzję o budowie siedziby gubernatora. W obecnym kształcie budynek powstał z rozbudowy kamienicy przy ul. Dwornej z 1845 r., stanowiącej krótkie, prostopadłe skrzydło pn. oraz dobudowanego w 1866 r. dłuższego skrzydła od strony Placu Sobornego (ob. Plac Papieża Jana Pawła II). W 1923 r. budynek zakupił Kościół rzymskokatolicki, przeznaczając go na seminarium. W 1925 r. skrzydło od strony placu przedłużono o 4 przęsła, nieco wyższe od pierwotnego pałacu. Obecnie jest to siedziba Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży. Generalny remont przeprowadzono w latach 1967-1975 oraz w latach 1981-1994, podczas którego budynek powiększono.

Opis

Budynek usytuowany w centrum miasta, na zach. od Rynku, na działce ograniczonej od pn. ul. Dworną i od zach. Placem Papieża Jana Pawła II, z frontem od strony placu. Klasycystyczny.

Budynek na planie litery L, krótsze skrzydło to kamienica mieszkalna z 1845 r., do której w części pd.-zach. dobudowano dłuższe skrzydło, z frontem od strony placu. Trzykondygnacyjny, z nieco wyższą częścią dobudowaną w latach 1925-1926, podpiwniczony. Murowany z cegły, tynkowany, na kamiennym fundamencie, dach dwuspadowy, kryty blachą, od strony podwórza facjata na osi głównej. Elewacja frontowa wieloosiowa, z pseudoryzalitem w partii centralnej. Ryzalit podkreślony lizenami, akcentującymi d. wejście główne. Kondygnacja parteru boniowana, zakończona gzymsem, górne kondygnacje gładkie. Okna prostokątne, na parterze z dekoracyjnym obramieniem z uszami, na pierwszym piętrze z gzymsem nadokiennym i ozdobnymi konsolkami, na drugim piętrze w części środkowej elewacji obramienia okienne z maszkaronami na zwornikach. Zwieńczenie gzymsem z belkowaniem, poniżej którego fryz z dekoracją roślinną. Elewacja wsch. gładka, bez sztukaterii, gzyms kordonowy, okna prostokątne bez obramień, zwieńczenie nieznacznym gzymsem. Elewacja pn. od strony ul. Dwornej analogiczna do wsch., 7-osiowa, z przejazdem bramnym w środkowej osi. W okresie powojennym dobudowano nowy, jednokondygnacyjny pawilon ustawiony w pd. części, prostopadle do głównego skrzydła, mieszczący wejście, a następnie przedłużono budynek w stronę pd., w kierunku ul. Polnej.

Obiekt dostępny dla zwiedzających z zewnątrz.

Oprac. Grażyna Rogala, OT NID w Białymstoku, 09-12-2015 r.

Bibliografia

  • Brodzicki Cz., Godlewska D., Łomża w latach 1794-1866, Warszawa 1987.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce. Seria Nowa, t. 9: Województwo łomżyńskie, z. 1: Łomża i okolice, Warszawa 1982, s. 42
  • Sierzputowski H., Łomża. Plac Jana Pawła II, http://historialomzy.pl/lomza-plac-jana-pawla-ii/

Informacje ogólne

  • Rodzaj: pałac
  • Chronologia: 1866 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: pl. Papieża Jana Pawła II 1, Łomża
  • Lokalizacja: woj. podlaskie, pow. Łomża, gmina Łomża
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy