Kościół parafialny pw. św. Jadwigi z dzwonnicą, Łódź
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Kościół parafialny pw. św. Jadwigi z dzwonnicą

Łódź

photo

Kościół jest cennym przykładem drewnianego budownictwa sakralnego w Wielkopolsce. Wraz z otaczającym go, cmentarzem przykościelnym i zachowanymi wokół niego obiektami tworzy zespół o dużych walorach krajobrazowych.

Historia

Najstarsza wzmianka na temat kościoła pochodzi z 1298 r. Pierwotny kościół był pod wezwaniem Narodzenia św. Jana Chrzciciela i św. Jadwigi, od 1673 roku śś. Jadwigi i Macieja. Obecny wzniesiony po poł. XVII w. został poświęcony w 1673 r. Kościół przeszedł remont w 1784 roku. W 1854 roku dobudowana została kaplica grobowa rodziny Potockich, właścicieli sąsiedniego Będlewa. W 1936 roku dostawiono nową zakrystię wg projektu architekta Lucjana Michałowskiego. Świątynia była dwukrotnie remontowana: w 1959 roku wymieniono pokrycie dachu, zamieniając strzechę na gont, w 1962 odnowiono wnętrze.

Opis

Kościół jest malowniczo położony na wzniesieniu wśród drzew przy rozwidleniu dróg, pośrodku cmentarza przykościelnego, otoczonego ogrodzeniem z dwoma murowanymi bramami składającymi sie z przejazdu i z dwóch bocznych furtek. Obok kościoła drewniana dzwonnica.

Kościół jest orientowany, salowy, wzniesiony na planie prostokąta z zamkniętym trójbocznie prezbiterium, za którym znajduje się murowana na rzucie ośmioboku zakrystia. Od strony pd. do kościoła przylega neorenesansowa, na planie kwadratu kaplica Potockich, z kryptę grobową, od strony pn. kruchta. Nawę i prezbiterium przykrywa wspólny dach dwuspadowy pokryty gontem z dwoma wieżyczkami na sygnaturkę pokrytymi blachą. Nad kaplicą i zakrystią są dachy wielopołaciowe pokryte dachówką.

Budowla jest drewniana, konstrukcji zrębowej, kaplica i zakrystia murowane.

Wnętrze kościoła salowe, nakryte jest stropem o zaokrąglonych krawędziach. Na belce tęczowej znajduje się późnogotycki krucyfiks. W barokowym ołtarzu głównym z ok. 1670 r. ufundowanym przez Stanisława i Reginę Kaczmarków w polu środkowym znajduje się obraz Matki Boskiej Pocieszenia z klęczącymi postaciami śś. Rozalii i Rocha.

Wnętrze kaplicy Potockich nakrywa sklepienie kolebkowo-krzyżowe z rozetą, ściany są rozczłonkowane profilowanymi arkadami opartymi na wydatnym gzymsie. W arkadzie prowadzącej do kościoła żelazna kuta krata z datą 1854 r. W kaplicy znajduje się neobarokowy murowany ołtarz pochodzący z 1854 roku oraz osiem tablic epitafijnych rodziny Potockich wykonanych z czarnego marmuru, umieszczonych w neorenesansowych stiukowych obramieniach.

Obok kościoła drewniana dzwonnica pochodząca z 1863 roku, konstrukcji słupowej, oszalowaną, z dwiema niższymi przybudówkami.

Kościół dostępny dla zwiedzających. Bliższe informacje oraz godziny Mszy św. Są podane na stronie internetowej Archidiecezji Poznańskiej, www.archpoznan.pl

Oprac. Radomiła Banach, OT NID w Poznaniu, 15-10-2015 r.

Bibliografia:

  • J. Łukaszewicz, Krótki opis historyczny kościołów parochialnych w dawnej diecezji poznańskiej, Poznań 1858, s.267-9.
  • Drewniane kościoły w Wielkopolsce, koncepcja, teksty i wybór fotografii P. Maluśkiewicz, Poznań 2004, s. 147.
  • Katalog zabytków sztuki w Polsce, t. V, z. 20:dawny powiat poznański, Warszawa 1977, s. 22-23.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kościół
  • Chronologia: 1673 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Szkolna 26, Łódź
  • Lokalizacja: woj. wielkopolskie, pow. poznański, gmina Stęszew - obszar wiejski
  • Właściciel praw autorskich do opisu: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy