Kaplica pw. św. Jana Nepomucena, Lewin Kłodzki
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Kaplica pw. św. Jana Nepomucena

Lewin Kłodzki

photo

Kaplica pw. św. Jana Nepomucena jest barokową budowlą na planie centralnym, przy której - na wzgórzu - znajdują się stacje drogi krzyżowej z 1894 roku.

Historia

Kaplica, wzniesiona w latach 1727-1730 z fundacji Dawida Walkego, młynarza z Jawornicy, została konsekrowana 11 sierpnia 1730 roku. Ołtarz główny św. Jana Nepomucena z 1733 r. jest dziełem kłodzkiego rzeźbiarza Karla Sebastiana Flackera. Dwa ołtarze boczne - MB Bolesnej i św. Franciszka z Asyżu - przeniesiono w 1772 r. z kościoła par. w Lewinie Kłodzkim. Przed 1841 r. lewiński mistrz ciesielski Franz Stephan wykonał ambonę, ławki i emporę muzyczną (ambonę ufundował mieszkaniec Lądka - Reinsch). W 1889 r. przeprowadzono remont sygnaturki i dachu kaplicy. Prawdopodobnie po zakończeniu prac polichromię wnętrza wykonali Lensch i Wolke (Volke), malarze z Lądka-Zdroju. Do 1937 r. opiekę nad budowlą sprawowali mieszkający przy niej pustelnicy. W 1894 r. na stoku wzgórza wznoszącego się za kaplicą ustawiono stacje drogi krzyżowej autorstwa księdza Gayera z Ołdrzychowic, ufundowane przez pustelnika Benedikta Seidla i poświęcone 24 września 1894 roku.

Opis

Kaplica, oddalona na południe od zabudowy Lewina Kłodzkiego, jest usytuowana w rozwidleniu drogi wiodącej do Taszowa i Kotła, u podnóża wzniesienia, na którego stoku znajdują się stacje drogi krzyżowej. Budowla orientowana, murowana, tynkowana, założona na planie prostokąta o ściętych narożach, nakryta dachem mansardowym z arkadową sygnaturką z baniastym hełmem. Elewacje zwieńczone gzymsem, rozczłonkowane dwubarwnym podziałem ramowym, który wydziela wgłębne, dekoracyjne płyciny wykonane w tynku fakturalnym. Otwory okienne w gładkich opaskach. W elewacji zachodniej otwór wejściowy ujęty portalem, na którym umieszczone w kluczu inicjały fundatora „DW” i data „1727”. Wnętrze kaplicy salowe, z centralną częścią nakrytą kopułą wspartą na pendentywach. Na kopule polichromowany plafon ze sceną wydobycia zwłok św. Jana Nepomucena z Wełtawy, prawdopodobnie autorstwa Lenscha i Wolkego (Volkego) z Lądka-Zdroju. Ołtarz główny wykonany w 1733 r. na zlecenie Dawida Walkego przez Karla Sebastiana Flackera z Kłodzka. Ołtarze boczne z ok. poł. XVIII w., przeniesione w 1772 r. z kościoła parafialnego w Lewinie Kłodzkim. Empora muzyczna, ambona i ławki wykonane przed 1841 r. przez Franza Stephana z Lewina Kłodzkiego.

Zabytek dostępny.

Oprac. Beata Sebzda, OT NID we Wrocławiu, 23.09.2014 r.

Bibliografia

  • Berendt E., Przydrożne i podniebne. Sakralna sztuka ludowa Ziemi Kłodzkiej XVIII-XX w., Wrocław 2001, s. 66.
  • Zabytki sztuki w Polsce. Śląsk, Warszawa 2006, s. 675.
  • Czechowicz B., Kaplice w dawnym hrabstwie kłodzkim, Wrocław 2003, s. 78-79.
  • Pilch J., Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska, Warszawa 2005, s. 264.
  • Rybka-Ceglecka I., Studium środowiska kulturowego gminy Lewin Kłodzki woj. wałbrzyskie, Wrocław 1998, t. 1, s. 33-34; t. 2, s. 90-91 [mps w archiwum Oddziału Terenowego Narodowego Instytutu Dziedzictwa we Wrocławiu]
  • Słownik geografii turystycznej Sudetów, pod red. M. Staffy,t. 13: Góry Stołowe, Warszawa-Kraków 1992, s. 164.
 

 

Informacje ogólne

  • Rodzaj: kaplica
  • Chronologia: 1727 - 1730
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Lewin Kłodzki
  • Lokalizacja: woj. dolnośląskie, pow. kłodzki, gmina Lewin Kłodzki
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy