Willa Hueta, ob. hotel, Kielce
Narodowy Instytut Dziedzictwa en

Zdjęcie panoramiczne tej lokalizacji jest niedostępne.

Willa Hueta, ob. hotel

Kielce

photo

Cenny przykład klasycyzującej willi miejskiej z początku XX wieku, wyróżniającej się gabarytami i bogatym wystrojem architektoniczno-sztukatorskim elewacji, które prawdopodobnie zaprojektował sam właściciel - kielecki nauczyciel rysunku Władysław Huet.

Historia

Budynek powstał w latach 1909-1910 na posesji należącej w XIX wieku do folwarku Psiarnia, położonej na samym krańcu dzielnicy przy placu Bazarowym (obecnie plac Wolności), u zbiegu ówczesnej ulicy Hipotecznej (obecnie ulica Słowackiego) z Prostą. W 1908 r. Władysław Huet i jego żona Helena nabyli tę narożną parcele, a w rok później uzyskali pozwolenie na budowę domu frontowego i oficyny. W 1910 roku przyznano im pożyczkę rządową na cele budowlane. Władysław Huet, z pochodzenia podolanin, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, był prawie dwadzieścia lat nauczycielem rysunku w szkołach kieleckich m.in. w gimnazjum Śniadeckiego. Ksiądz Jacek Pycia, po latach tak wspominał emocje, jakie wzbudziła we współczesnych budowa willi , odbiegającej od standardowych rozwiązań: „Służące Zytki rozpuszczają wieść, że buduje się kaplicę dla Mariawitów czy mankietników - tłum narodu ściąga pod dom dla obejrzenia”. W rzeczywistości powstał budynek o bardzo nowoczesnym wnętrzu, z elewacjami bogato zdobionymi motywami klasycznymi (w większości z odlewów gipsowych), choć w niektórych elementach np. formie okien, okulusach poddasza, swobodnym traktowaniu elementów klasycznych można dostrzec też wpływy modernizmu. Budynek miał bardzo starannie wykończone wnętrza, zdobione sztukateriami , oryginalną stolarkę okienną i drzwiową. Początkowo w willi mieściły się, oprócz mieszkania właściciela - mieszkania czynszowe. W 1909 roku część posesji zajęto na poszerzenie ulicy Prostej. Władysław Huet, znany i popularny nauczyciel, zasłużony dla rozwoju kieleckiego skautingu, mieszkał w nim do śmierci w 1923 roku (zmarł, jako ofiara epidemii tyfusu plamistego). Od lat willa, użytkowana po II wojnie światowej na mieszkania z przydziału, eksploatowana, ale nie remontowana, była w bardzo złym stanie. W latach 2011-2013 wykonano generalny remont obiektu, adaptację i rozbudowę na hotel, znacząco ingerując w strukturę zabytku, zwłaszcza układ wnętrz. Bryła i wystrój elewacji przetrwał w niemal niezmienionym kształcie. Nie zachowały się widoczne na starych fotografiach - płaskorzeźba we frontowym tympanonie oraz stojąca w głębi podwórza wysoka oficyna, w której pierwotnie były mieszkania dla służby.

Opis

Willa jest zlokalizowana na obrzeżu śródmieścia Kielc, we wschodniej pierzei ulicy Słowackiego, u zbiegu z ulicą Prostą. Jest wolnostojąca, usytuowany szczytowo do drogi i odsunięta nieco z linii zabudowy. Wymurowano ją z cegły, na rzucie zbliżonym do kwadratu, z trzema traktami wnętrza. Środek bryły stanowi dwupiętrowy korpus nakryty dachem dwuspadowym, który ujmują po bokach piętrowe, zryzalitowane na froncie partie, z tarasami zamiast dachu. Między ryzalitami wprowadzono dodatkowo taras w parterze i balkon na piętrze. Symetryczne elewacje posadowione na cokole, artykułowane są prostokątnymi oknami w profilowanych opaskach. Na narożach opinają je pary korynckich pilastrów w wielkim porządku, wspierające jońskie belkowanie. Między kondygnacjami oraz w górnej partii piętra biegnie ornamentalny fryz (dolny palmetowy, górny z wici roślinnej). Wnętrza zostały przekształcone na użytek hotelu.

Dostęp do zabytku ograniczony, budynek użytkowany obecnie jako hotel.

Oprac. Anna Adamczyk, 15.12.2014 r.

Bibliografia

  • Źródła: Archiwum Państwowe w Kielcach, Rząd Gubernialny Kielecki, sygn. 16170,; tamże, sygn. 9008.  „Gazeta Kielecka” 1909 r., nr 68, s. 2.
  • Adamczyk A., Adaptacje i remonty kieleckich zabytków architektonicznych, „Renowacje i Zabytki”, nr 4, 2012, s. 61.
  • Adamczyk A., Modras  J., Polanowski L., Prace przy zabytkach architektury sakralnej i zabudowie miejskiej, [w:] Cedro J. (red.), Prace konserwatorskie w woj. świętokrzyskim w latach 2001-2012, Kielce 2014, s. 82-83
  • Adamczyk A., Nowa dzielnica-inwestycja miasta gubernialnego. Studium  historyczno- urbanistyczne Kielc, t.2, cz. 3, PP PKZ O/Kielce 1991, s. 93, mps, Archiwum Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków w Kielcach.
  • Jerzmanowski J., W starych Kielcach, Kraków 1975, s. 233.
  • Pycia J. ks., Nad  Silnicą, Kielce 1938, s. 273.
  • Różalski J., Architektura rezydencjonalna w Kielcach. Przykłady z pierwszych dziesięcioleci  XX wieku.
  • Szczepański J., Architekci i budowniczowie. Materiały, Warszawa-Kraków 1990, s. 64-65.

Informacje ogólne

  • Rodzaj: willa
  • Chronologia: 1909-1910 r.
  • Forma ochrony: rejestr zabytków
  • Adres: Słowackiego 25, Kielce
  • Lokalizacja: woj. świętokrzyskie, pow. Kielce, gmina Kielce
  • Źródło: Narodowy Instytut Dziedzictwa

Licencja:

zgłoś problem do konserwatora zabytków

Geoportal

Mapa Google

Zobacz także w najbliższej okolicy